لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٨٤ - ذكر سجود

به زمين مجزيست و اين اخبار را حمل مى‌توان كرد بر قدر درهم و قدر درهم را حمل مى‌توان كرد بر استحباب احوط آنست كه قدر درهم را بر زمين برساند و اگر همه پيشانى را برساند افضل است چنانكه گذشت.

و در صحيح از على بن جعفر منقولست كه گفت سؤال كردم از برادرم حضرت امام موسى كاظم صلوات اللَّه عليه از زنى كه موى سر او دراز شده باشد و بر پيشانى افتاده باشد و چون به سجده مى‌رود بعضى از پيشانى بر زمين است و بعضى مو را گرفته است آيا جايز است حضرت فرمودند كه نه تا آن كه پيشانى خود را بر زمين گذارد يعنى همه را و حمل بر استحباب كرده‌اند جمعا بين الاخبار.

[ذكر سجود]

(و تقول فى سجودك اللّهُمَّ لك سجدت و بك امنت و لك اسلمت و عليك توكّلت سجد لك وجهى و سمعى و بصرى و شعرى و بشرى و مخّي و عصبى و عظامى سجد وجهى للّذي خلقه و صوّره و شقّ سمعه و بصره تبارك اللَّه ربّ العالمين ثمّ تقول سبحان ربّى الاعلى و بحمده ثلث مرّات فان قلتها خمسا فهو احسن و ان قلتها سبعا فهو افضل و يجزيك ثلث تسبيحات تقول سبحان اللَّه سبحان اللَّه سبحان اللَّه و تسبيحة تامة تجزى للمريض و المستعجل ثمّ ارفع رأسك من السّجود و اقبض يديك إليك قبضا فاذا تمكّنت من الجلوس فارفع يديك بالتّكبير و قل بين السّجدتين اللّهُمَّ اغفر لي و ارحمنى و اجبرنى و اهدني و عافني و اعف عنّى و يجزيك اللّهُمَّ اغفر لي و ارحمنى و ارفع يديك مكبّرا و اسجد الثّانية و قل فيها ما قلت فى الاولى)

و در حسن كالصحيح از حلبى منقول است و ظاهر آنست كه صدوق از كتاب او نقل كرده باشد پس حديث صحيح خواهد بود از حضرت امام جعفر صادق‌