لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٩٢ - كسى كه يقين به همرساند كه شش ركعت نماز كرده است

ظهر را يا عصر را به جا آورد و چون در ركعت چهارم بنشيند حدثى از او صادر شود حضرت فرمودند كه اگر گفته است‌ اشهد ان لا اله الّا اللَّه و انّ محمّدا رسول اللَّه‌ اعاده نكند و اگر پيش از حدث تشهد نخوانده باشد اعاده كند چنانكه در فقه رضويست پس حمل كرده‌اند بر اعاده تشهد يا اعاده نماز استحبابا و اللَّه تعالى يعلم.

[كسى كه يقين به همرساند كه شش ركعت نماز كرده است‌]

(و من استيقن انّه صلّى ستّا فليعد الصّلاة)

و كسى كه يقين به همرساند كه شش ركعت نماز كرده است مى‌بايد كه نماز را اعاده كند.

و اين مضمون در حديث موثق كالصحيح منقول است از ابو جميله از زيد كه گفت از آن حضرت سؤال كردم از شخصى كه نماز عصر را شش ركعت يا پنج ركعت به جا آورد حضرت فرمودند كه اگر يقين داند كه شش ركعت يا پنج ركعت كرده است اعاده كند الخبر و مى‌توان حمل كردن آن را بر صورتى كه در ركعت چهارم بمقدار تشهد ننشسته باشد تا جمع شود ميان اخبار.

(و من لم يدر كم صلّى و لم يقع و همه على شى‌ء فليعد الصّلاة)

و كسى كه نداند كه چند ركعت نماز كرده است و يك طرف بعد از تامّل راجح نشود بايد كه نماز را اعاده كند.

و اين حكم مضمون صحيحه علىّ بن جعفر است كه گفت سؤال كردم از برادرم حضرت موسى بن جعفر صلوات اللَّه عليهما از شخصى كه بايستد به نماز و نداند كه چيزى كرده است يا نه به آن كه مثلا ايستاده باشد و احتمال دهد كه مطلقا بركوع نرفته باشد چون تا جزم بركوع و سجود نباشد جزم به ركعت حاصل نمى‌شود و اگر شك كند ميان يك و دو و سه و چهار آن نيز باطل است چنانكه احاديث صحيحه بر آن گذشت اما اين مسأله نيست و حديث على بن يقطين گذشت در آن صورت با تاويلش.