لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٠٥ - دو خطبه به جاى دو ركعت

جمعه را چهار ركعت مى‌كنند اگر كسى نداشته باشند كه خطبه تواند خواند، و اگر كسى باشد در آن ده كه خطبه تواند خواند نماز جمعه مى‌كنند هر گاه پنج نفر باشند و چرا نماز جمعه را دو ركعت مى‌كنند از جهت دو خطبه كه بمنزله دو ركعت است.

و در موثق كالصحيح از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقول است كه فرموده كه جمعه حاصل نمى‌شود تا پنج كس نباشد و اكثر علما عمل باين احاديث كرده‌اند و گفته‌اند كه هر گاه بر پنج كس واجب باشد بر هفت كس نيز واجب خواهد بود و منافاتى ندارد اين اخبار با اخبار سابقه الّا از جهت مفهوم و منطوق حديث مقدم است بر مفهوم و احوط آنست كه هر گاه پنج كس نباشد ترك نكنند نماز جمعه را.

[دو خطبه به جاى دو ركعت‌]

(و قال ابو جعفر صلوات اللَّه عليه انّما وضعت الرّكعتان اللّتان اضافهما النّبيّ ٦ يوم الجمعة للمقيم لمكان الخطبتين مع الامام فمن صلّى يوم الجمعة فى غير جماعة فليصلّها اربعا كصلاة الظّهر فى ساير الايّام و قال وقت صلاة الجمعة يوم الجمعة ساعة تزول الشّمس و وقتها فى السّفر و الحضر واحد و هو من المضيّق و صلاة العصر يوم الجمعة فى وقت الأولى فى سائر الايّام)

و به اسانيد صحيحه منقولست از زراره كه حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه فرمودند كه آن دو ركعتى كه حضرت سيد المرسلين ٦ زياده كرده بودند از جهت حاضر در نمازهاى چهار ركعتى از نماز جمعه انداختند و زياد نكردند از جهت دو خطبه كه امام در نماز جمعه مى‌خواند و به جاى دو ركعت است پس كسى كه در روز جمعه نماز جمعه نكند نماز ظهر را چهار ركعت خواهد كرد مانند نماز ظهر باقى روزهاى هفته، و آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه‌