لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٦٧ - باب الادب فى الانصراف من الصلاة

باب الادب فى الانصراف من الصّلاة

اين بابى است در بيان آداب فارغ شدن از نماز كه از كدام طرف روانه شود

(روى محمّد بن مسلم عن ابى جعفر صلوات اللَّه عليه قال اذا انصرفت من الصّلاة فانصرفت عن يمينك»)

و كالصحيح منقولست از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه كه فرمودند كه هر گاه فارغ شوى از نماز از دست راست فارغ شو و مثل اين حديث شيخان در موثق كالصحيح از سماعه از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه روايت كرده‌اند و ظاهر اين دو خبر اين است كه چون خواهند كه از جاى نماز برخيزند از جانب دست راست برخيزند، و احتمال دارد كه مراد اين باشد كه چون سلام دهند رو به جانب راست كنند موافق اخبار ديگر، و ظاهرا كلينى چنين فهميده است چون در باب سلام آورده است و علّامه مثل صدوق فهميده است و حكم بصحّة حديث محمد بن مسلم كرده است در منتهى در بسيار جائى و حق با اوست بحسب واقع و ليكن مخالف قاعده اوست چون در سند دو كس از اولاد برقى هست كه ارباب رجال ايشان را ذكر نكرده‌اند و شيخ حسن رحمه اللَّه متنبه شده است باين تحقيق و حديثى كه احمد بن محمد بن يحيى عطّار در آنست صحيح شمرده است و گفته است كه او صاحب كتاب نيست بلكه از مشايخ اجازه است، و شيخ ما مولانا عبد اللَّه رحمه اللَّه مطلق مشايخ اجازه را به اعتبار جهالت يا ضعيف مضر نمى‌دانست پس بحسب آن چه به تجربه و تمرّن ظاهر شده است از تتبع بسيار