لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٣١ - بناي بر اكثر

كه بنا بر چهار مى‌گذارد و نماز را تمام مى‌كند و دو ركعت نماز ايستاده بالحمد تنها كه اگر دو باشد چهار شود و اگر چهار باشد اين دو ركعت را حق سبحانه و تعالى به نافله قبول مى‌فرمايد و ظاهر صحيحه زراره و صحيحه ابو بصير و حسنه كالصحيحه حلبى آنست كه بنا بر اقل مى‌گذارد و تمام مى‌كند.

و در صحيحه ابو بصير هست كه سجده سهو بكن و سلام كن بعد از سجدتين.

و در صحيحه ابن مسلم از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقولست كه فرمودند كه هر كه شك كند ميان دو و چهار نماز را اعاده مى‌كند و حمل كرده‌اند بر آن كه قبل از اكمال سجدتين سهو كند چنانكه گذشت و باقى احكام شك خواهد آمد.

[بناي بر اكثر]

(و قال ابو عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه لعمّار بن موسى يا عمّار اجمع لك السّهو كلّه فى كلمتين متى ما شككت فخذ بالأكثر فاذا سلّمت فاتمّ ما ظننت انّك قد نقصت)

و منقولست در موثق كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند به عمّار كه اى عمّار جميع شقوق و احكام سهو را از جهت تو جميع مى‌كنم در دو كلمه هر گاه شك كنى بنا بر بيشتر گذار پس چون سلام دهى تمام كن آن چه را احتمال مى‌دهى كه كم كرده باشى. و ظاهرا مراد از كلمه كلام است و جمله اول يك كلام است و دويم يك كلام و ممكن است كه معنى عرفى مراد باشد و مراد جمله اولى باشد و ثانيه از جهت توضيح و تتميم اولى باشد.

(و معنى الخبر الّذى روى انّ الفقيه لا يعيد الصّلاة انّما هو فى الثّلث و الاربع لا فى الاوليين)

و معنى حديثى كه منقول است كه عالم نماز را اعاده نمى‌كند آن در شك در دو ركعت آخر است نه در دو ركعت اول و اين‌