لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٠٥ - امام جماعت نشسته نباشد

و در صحيح از سليمان بن خالد منقول است كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از شخصى كه داخل مسجد شود و شروع به نماز كند ناگاه مؤذن اذان و اقامه بگويد حضرت فرمودند كه نماز واجب را دو ركعت كند استحبابا و با امام نماز از سر گيرد.

و در موثق سماعه منقول است كه گفت از آن حضرت سؤال كردم از شخصى كه نماز كند و امام بيرون آيد و آن شخص يك ركعت نماز كرده باشد از نماز واجب حضرت فرمودند كه اگر امام عادل باشد نقل كند نماز واجب را به سنّت و دو ركعت بكند و ملحق شود به امام و اگر عادل نباشد همان نماز را بكند و يك ركعت ديگر با او بكند و بنشيند در ركعت دويم خودش آن مقدار كه شهادتين كبير و صلوات بفرستد و نماز را با او تمام كند بهر عنوانى كه تواند زيرا كه امر تقيه واسع است و هر قسم تقيه كه كند مثابست بر آن إن شاء اللَّه و مفصل اين حكم در فقه رضوى گذشت كه به عبارت پدرش روايت كرد.

[امام جماعت نشسته نباشد]

( «و قال ابو جعفر صلوات اللَّه عليه انّ رسول اللَّه ٦ صلّى بأصحابه جالسا فلمّا فرغ قال لا يؤمنّ احدكم بعدى جالسا»)

و منقولست از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه كه حضرت سيّد المرسلين ٦ نماز جماعت كردند با امامت اصحاب و حضرت نشسته بودند و اصحاب ايستاده و چون از نماز فارغ شدند فرمودند كه بعد از من ديگر كسى امامت نشسته نكند ايستاد كان را كه اگر مامومان نيز نشسته نماز كنند امامت ايشان مى‌تواند كرد چنانكه خواهد آمد در برهنه‌گان كه نشسته نماز نمى‌كنند و امام در ميان ايشان مى‌نشيند و ظاهرا اين نماز اخرى بود كه آن حضرت به جماعت به جا آوردند چون شنيدند كه ابو بكر را مقدم داشتند به گفته عايشه حضرت دست به دوش حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليهما انداختند و دستى ديگر به دوش‌