لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٢٥ - اعاده كرده نمىشود نماز مگر از پنج چيز

صلوات اللَّه عليه قال اذا كان الرّجل ممّن يسهو فى كلّ ثلث فهو ممّن كثر عليه السّهو)

و به اسانيد متكثره صحيحه و حسنه كه دوازده سند صحيح و چهار حسن كالصحيح است منقول است از ابن ابى عمير از محمد ثقه كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر گاه شخصى در هر سه نماز سهو كند يا شك كند او كثير السّهو است و ظاهر كلام حضرت آن است كه سه نمازش بى‌سهو نباشد كه در هر سه نماز يك سهو كند و جمعى گفته‌اند كه كثير السّهو آنست كه در يك نماز سه سهو كند و يا در سه نماز پى در پى سهو كند به اعتبار لفظ كثرت كه اقلّش سه است و اكثر گفته‌اند كه رجوع به عرف مى‌كند در غير موضع نص و آن چه آن جماعت گفته‌اند مخالف عرف نيست و ليكن مخالف منصوص است در بعضى از صور و احوط آنست كه در غير موضع نص احتياط كند تا موافق منصوص شود و زود مى‌شود بلكه بنا بر اين حديث كم كسى كثير السّهو نيست و اگر در نماز سه سهو كند ملتفت نشود و احوط است آن كه تا چنان نشده باشد كه سه سهو پى در پى كند به احتياط عمل كند تا جمع شود اقوال فقها و حديث و عرف و نهايت احتياط خواهد بود و ليكن ظاهرا در كار نباشد چون حديث صحيح است.

[اعاده كرده نمى‌شود نماز مگر از پنج چيز]

(و روى زرارة عن ابى جعفر صلوات اللَّه عليه انّه قال لا تعاد الصّلاة الّا من خمسة الطّهور و الوقت و القبلة و الرّكوع و السّجود ثمّ قال القراءة سنّة و التّشهّد سنّة و لا تنقض السّنّة الفريضة)

و به اسانيد صحيحه منقولست از زراره از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه كه فرمودند كه اعاده كرده نمى‌شود نماز مگر از پنج چيز يعنى عمدا و سهوا و آن طهور است يعنى پاك كننده از حدث مثل وضو و غسل و تيمّم كه اگر كسى وضو نداشته باشد يا جنب و حايض و نفسا و مستحاضه باشد به تفصيلى كه گذشت‌