لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٣٦ - قراءة پشت سر امام

بگويند به مدّ و فتح همزه خوانده‌اند و بتشديد لحن است زيرا كه اين كلمه را نصارى مى‌گويند ظاهرا اين مضمون حديثى باشد و ممكن است كه فهميده باشد از صحيحه معاوية بن وهب كه گفت به حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه عرض نمودم كه آمين بگويم هر گاه امام بخواند غير المغضوب عليهم و لا الضّالين را حضرت فرمودند كه ايشان يهود و نصارى‌اند يعنى مغضوب عليهم يهودند و ضالّان نصارى‌اند، و جواب سخن او را ندادند از جهت تقيه و كنايه دلالت مى‌كند بر آن كه جمعى كه اين لفظ را مى‌گويند گبرانند، و صدوق بظاهر برده باشد كه اين عبارت يهود و نصارى است نمى‌بايد كه مسلمانان باين كلمه متكلم شوند و بعيد است اين فهميدن از صدوق و احاديث آمين در مبطلات نماز گذشت.

[قراءة پشت سر امام‌]

(و روى زرارة و محمّد بن مسلم عن ابى جعفر صلوات اللَّه عليه انّه قال كان امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه يقول من قرء خلف امام ياتمّ به فمات بعث على غير فطرة)

و به اسانيد صحيحه منقولست از زراره و محمد از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه كه حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه مى‌فرمودند كه هر كه قرائت را بخواند در عقب كسى كه اقتدا به او كند كه شيعه عادل باشد و بميرد بر غير فطرت اسلام مرده خواهد بود يا خواهد مرد و اين حديث محمول است بر غير جهريه كه نشنود همهمه را كه در آن صورت قرائت مى‌تواند كرد بلكه دغدغه وجوب قرائت مى‌شود چون احاديث صحيحه و حسنه كالصحيحه وارد شده است بلفظ امر به قرائت و دغدغه نيست در آن كه در صورتى كه قرائت را بشنود اگر چه صدايى باشد كه تميز حروف نكند قرائت منهى عنه است و اگر همهمه را نشنود قرائت مطلوبست و اگر نماز اخفاتيه باشد مخير است ميان قرائت و ترك آن اگر چه ترك قرائت اولى است‌