لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣١٨ - نماز غير قادر بر قيام

تا پير شده‌ام و فربه شده‌ام نمازهاى نافله را نشسته مى‌كنم.

و در حديث ديگر از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقول است كه بيمار ايما مى‌كند يعنى با تعذر ركوع و سجود صحيحا.

[نماز غير قادر بر قيام‌]

( «و سال علىّ بن جعفر اخاه موسى بن جعفر صلوات اللَّه عليهما عن الرّجل هل يصلح له ان يستند إلى حايط المسجد و هو يصلّى او يضع يده على الحائط و هو قائم من غير مرض و لا علّة فقال لا باس و عن الرّجل يكون فى صلاة فريضة فيقوم فى الرّكعتين الاوليين هل يصلح له ان يتناول جانب المسجد فينهض يستعين به على القيام من غير ضعف و لا علّة فقال لا باس به»)

و به اسانيد صحيحه منقولست از على كه گفت سؤال كردم از برادرم حضرت امام موسى كاظم صلوات اللَّه عليه از شخصى كه نماز كند آيا تكيه بر ديوار مسجد مى‌تواند كرد و يا دست بر ديوار مسجد مى‌تواند گذاشت در وقتى كه ايستاده باشد بى‌مرضى و بى‌علتى حضرت فرمودند كه باكى نيست، و سؤال كردم از شخصى كه در نماز واجب باشد و در دو ركعت اول خواهد كه بر خيزد آيا دست به ديوار مسجد مى‌تواند گذاشت كه مدد او باشد در برخاستن بى‌ضعفى و بى‌علتى فرمودند كه باكى نيست، و قريب باين است موثقه عبد اللَّه بن بكير و سعيد بن يسار از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه در جواز تكيه كردن بر عصا و ديوار در حالت نماز، و اكثر علما حمل كرده‌اند اين اخبار را بر تكيه كردنى كه اگر محل تكيه را بردارند مصلى نيفتند چون در صحيحه ابن سنان از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقولست كه فرمودند كه تكيه مكن بر ديوار و درخت و امثال آن در حالت صلاة مگر آن كه بيمار باشى و تقى الدّين حلبى اين روايت را حمل بر كراهت كرده است و عمل به اخبار سابقه كرده است و ظاهر مى‌شود كه‌