لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٢٠ - هر گاه دو نفر بخواهند نماز جماعت بخوانند
گذشت حرام است سخن گفتن بر امام و بر اهل مسجد كه با اين امام نماز مىكنند يا اعم مگر در مقدم داشتن امامى چنانكه گذشت و ليكن بعنوان دست گرفتن اولى است و احاديث بسيار نهى و جواز گذشت و اكثر حمل كردهاند اين حديث را بر كراهت تا جمع شود ميان اخبار اگر چه احوط تركست مطلقا.
[هر گاه دو نفر بخواهند نماز جماعت بخوانند]
( «و روى عن محمّد بن مسلم انّه سئل عن الرّجل يؤمّ الرّجلين قال يتقدّمهما و لا يقوم بينهما و عن الرّجلين يصلّيان جماعة قال نعم يجعله عن يمينه قال و قال رسول اللَّه ٦ اقيموا صفوفكم فانّى أراكم من خلفى كما اراكم من قدّامى و من بين يدىّ و لا تخالفوا فيخالف اللَّه بين قلوبكم»)
و كالصحيح منقول است از محمد بن مسلم كه گفت از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه سؤال كردند از مردى كه امامت كند دو مرد را حضرت فرمودند كه پيش مىايستد و هر دو در عقب مىايستند و در ميان ايشان نمىايستد يعنى استحبابا، و از آن حضرت سؤال كردند كه هر گاه دو كس خواهند كه نماز جماعت كنند جايز است فرمودند كه بلى و امام ماموم را در دست خود باز مىدارد و اين مضمون در صحيح از محمد بن مسلم از احدهما صلوات اللَّه عليهما منقول است و خواهد آمد محمد بن مسلم گفت كه حضرت باقر صلوات اللَّه عليه فرمودند كه حضرت سيد المرسلين ٦ فرمودند كه صفهاى نماز جماعت را درست كنيد كه من شما را از پشت سر چنان مىبينم كه از پيش و برابر مىبينم و پيش و پس مايستيد كه حق سبحانه و تعالى مخالفت مىاندازد ميانه دلها شما و مخالفت صورى تاثير دارد در مخالفت معنوى، و جزو اخر را صدوق در موثق از ابو بصير از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه روايت كرده است با زيادتى آن كه دوش به دوش بايستيد.