لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٧١ - شخصى نداند كه دو ركعت نماز كرده است يا سه ركعت يا چهار ركعت

بگذارد و پناه به خداوند تعالى برد از شر شيطان مردود درگاه الهى كه عن قريب اين شك و وسواس از او زايل خواهد شد و از اين عبارت نيز ظاهر مى‌شود كه وسواسى و كثير الشّك بوده است و على اى حال ضرور است كه اين خبر را از جهت ضعف ترك كنند يا حمل كنند بر كثير السّهو چون روايات صحيحه گذشت كه شك ميان يك و دو سبب بطلان نماز است.

و در خصوص اين سهو نيز روايات صحيحه وارد شده است بر بطلان نماز مثل صحيحه صفوان از حضرت ابى الحسن موسى يا رضا صلوات اللَّه عليهما كه آن حضرت فرمودند كه هر گاه ندانى كه چند ركعت نماز كرده و طرفى مظنونت نباشد نماز را اعاده كن و صحيحه زراره و ابو بصير كه هر دو گفتند به آن حضرت كه حضرت باقر است يا حضرت صادق صلوات اللَّه عليهما عرض نموديم كه شخصى شك بسيارى مى‌كند تا آن كه نمى‌داند كه چند ركعت نماز كرده است و چند ركعت مانده است حضرت فرمودند كه اعاده كند عرض نموديم كه كثير الشك است فرمودند كه ملتفت نشود و گذشت.

و صحيحه ابن ابى يعفور از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه فرمودند كه هر گاه شك كنى و ندانى كه سه ركعت كرده يا دو ركعت يا يك ركعت يا چهار ركعت اعاده كن اين نماز را و بنا بر شك مگذار.

و صحيحه على بن جعفر كه گفت سؤال كردم از برادرم حضرت موسى بن جعفر صلوات اللَّه عليهما از شخصى كه به نماز ايستد و نداند كه چيزى كرده است يا نه حضرت فرمودند كه از سر گيرد و فرق ميان اين حديث و حديث سابق آنست كه در سابق علم داشت به يك ركعت و در اينجا احتمال مى‌دهد كه ركعت اول باشد كه ايستاده است و علم به يك ركعت وقتى حاصل مى‌شود كه ركوع و سجود را كرده باشد و در اينجا آن علم را ندارد.