لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٧٠ - شخصى نداند كه دو ركعت نماز كرده است يا سه ركعت يا چهار ركعت

شخصى كه نماز كند و نداند كه دو ركعت كرده است يا سه ركعت يا چهار ركعت حضرت فرمودند كه دو ركعت نماز ايستاده مى‌كند كه اگر دو باشد چهار شود و بعد از آن دو ركعت نشسته مى‌كند كه اگر سه باشد چهار شود پس اگر در واقع چهار ركعت باشد اين چهار ركعت نافله خواهد بود و اگر نه متمم نماز خواهد بود، و مشهور ميان علما عمل به اين حديث است و عمل به آن چه صدوق ذكر كرده است اولى است اگر چه ظاهر آنست كه مخيّر باشد در عمل بهر يك كه خواهد.

(و روى علىّ بن ابى حمزة عن العبد الصّالح صلوات اللَّه عليه قال سألته عن الرّجل يشكّ فلا يدرى أ واحدة صلّى ام اثنتين او ثلثا او أربعا تلتبس عليه صلاته فقال كلّ ذا فقلت نعم قال فليمض فى صلاته و ليتعوّذ باللَّه من الشّيطان الرّجيم فانّه يوشك ان يذهب عنه)

و بسند صحيح منقول است از بزنطى از على بن ابى حمزه لعنه اللَّه تعالى و ظاهرا نقل از اين ملعون عدو اللَّه پيش از معلونيّت او بوده است و ضرر هيچ ملعونى به شيعيان آن قدر نرسيد كه از اين ملعون رسيد و بناى واقفى شدن از اين سگ شد و احتمال دارد كه ثمالى باشد و او ثقه است و خوش اعتقاد و به سبب اشتراك حديث از رتبه اعتماد مى‌افتد و او روايت كرده است كه از بنده صالح الهى حضرت موسى بن جعفر صلوات عليهما سؤال كردم از شخصى كه شك مى‌كند و نمى‌داند كه يك ركعت نماز كرده است يا دو ركعت يا سه ركعت يا چهار ركعت و مشتبه شده است بر او نمازش و نمى‌داند كه چند ركعت نماز كرده است پس حضرت فرمودند كه اين مقدار شك و از لفظ مضارع ظاهر مى‌شود كه مثل اين شك را بسيار مى‌كرده است و كثير السّهو بوده است من گفتم بلى حضرت فرمودند كه نماز را بكند يعنى بنا را بر اكثر گذارد يا مخير است بنا بر هر چه خواهد