لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٦٨ - كسي چهار ركعت كرده يا پنج ركعت

[كسي چهار ركعت كرده يا پنج ركعت‌]

(و روى الحلبيّ عنه صلوات اللَّه عليه انّه قال اذا لم تدر اربعا صلّيت ام خمسا ام زدت ام نقصت فتشهّد و سلّم و اسجد سجدتين بغير ركوع و لا قرائة تتشهّد فيهما تشهّدا خفيفا)

و به اسانيد صحيحه منقول است از حلبى كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر گاه ندانى كه چهار ركعت كرده يا پنج ركعت يا زياده كرده يا كم پس تشهد بخوان و سلام بده و دو سجده سهو كن بى‌ركوع و بى‌قرائت و بعد از سجدتين تشهد خفيف مى‌خوانى و آن.

(اشهد ان لا اله الّا اللَّه و اشهد انّ محمّدا رسول اللَّه اللَّهمّ صلّ على محمّد و آله)

است و سلام خواهد آمد و ظاهر عبارت يا زده كرده يا كم آنست كه مذكور شد سابقا با احتمالات سابقه و در اينجا احتمالى ديگر دارد كه در نماز زيادتى يا نقصانى بفعل آورده باشى سهوا و اين معنى بعيد نيست و مؤيد اين معنى است صحيحه ابن ابى عمير از بعضى از اصحاب ما از سفيان بن سمط كه ممدوح است از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه فرمودند كه دو سجده سهو مى‌كنى در هر زيادتى كه داخل مى‌شود بر تو يا نقصانى كه بكنى در نماز، و احوط آنست كه در هر زيادتى و نقصانى كه مبطل نباشند دو سجده سهو بكند و امّا شك ميان چهار و پنج اگر بعد از سجدتين باشد چنانكه ظاهر اخبار است تمام مى‌كند و دو سجده سهو مى‌كند از جهت تدارك احتمال زيادتى چنانكه در صحيح عبد اللَّه ابن سنان و صحيح ابو بصير نيز منقولست از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه فرمودند هر گاه ندانى كه چهار ركعت نماز كرده يا پنج ركعت پس دو سجده سهو بكن بعد از سلام در وقتى كه نشسته باشى و بعد از سجدتين سلام بگو، و تشهد در حديث حلبى بود پس تشهد و سلام در سجده سهو باشد و ذكر در سجده گذشت در حديث حلبى.