لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٨١ - شخصى كه فراموش كند در عقب امام كه تسبيح ركوع يا سجود را بگويد

ارزقنا و چون آيه عذاب را بخواند پناه به خدا برم از شر آن كه بگويد اعوذ باللَّه منه حضرت فرمودند كه بلى دعا كن و طلب رحمت كن و استعاذه از عذاب، و استعاذه نيز دعاست و مؤيّد اين خبر است حديث حسن كالصحيح حلبى كه گفت از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه سؤال كردم از شخصى كه با امام باشد و بگذارد به سؤال رحمتى يا به آيه كه نام بهشت يا دوزخ در آن باشد حضرت فرمودند كه باكى نيست كه سؤال رحمت كند نزد آيه رحمت و پناه به خداوند برد نزد آيه عذاب و از حق سبحانه و تعالى سؤال كند بهشت را، و در موثق كالصحيح از آن حضرت منقولست كه فرمودند كه سزاوار آنست كه چون قارى قرآن به آيه سؤال رحمت رسد يا تخويف در آن حالت از حق سبحانه و تعالى طلب كند هر چه را اميدوار است و پناه حق سبحانه و تعالى برد از آتش و عذاب الهى.

(و روى الحسين بن عبد اللَّه الارّجانى عنه صلوات اللَّه عليه انّه قال من صلّى فى مسجده ثمّ اتى مسجدا من مساجدهم فصلّى معهم خرج بحسناتهم)

و كالصحيح منقولست از حسين ارّجانى كه شهريست از شهرهاى فارس كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر كه در مسجد خود و در تهذيب فى منزله يعنى در منزل خود نماز كند و برود در مسجدى از مساجد سنيّان و با ايشان از روى تقيه نماز كند چون بيرون آيد حسنات تقديريّه ايشان را با خود بيرون آورد يعنى اگر شيعه مى‌بودند چه ثواب مى‌داشتند همه آنها ثوابها را حق سبحانه و تعالى باين متقى كرامت فرمايد و در صحيح نشيط نيز گذشت.

(و روى عبد اللَّه بن سنان عنه صلوات اللَّه عليه انّه قال ما من عبد يصلّى فى الوقت و يفرغ ثمّ ياتيهم و يصلّى معهم و هو على وضوء