لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٥٩ - شخصى نماز كند و به خاطرش رسد كه يك سجده زياد كرده است

نماز باطل نمى‌شود چون واجب غير ركن است و برين مضمون اخبار معتبره وارد شده است از صادق و كاظم صلوات اللَّه عليهما.

(و روى عامر بن جذاعة عنه صلوات اللَّه عليه انّه قال اذا سلمت الرّكعتان الاوليان سلمت الصّلاة)

و مروى است در قوى كالصحيح از عامر و او مختلف فيه است از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه آن حضرت فرمودند كه هر گاه دو ركعت اول سالم باشد نماز سالم است و صحيح، و اين عبارت محتمل است كه مراد از او اين باشد كه سالم باشد از شك در ركعت چنانكه احاديث صحيحه وارد شده است كه شك در دو ركعت اوّل سبب بطلان صلاتست و محتمل است كه مراد از آن اعم از شك و سهو در ركعت يا در افعال باشد.

و در صحيحه بزنطى وارد است كه گفت سؤال كردم از حضرت امام رضا صلوات اللَّه عليه از شخصى كه يك ركعت نماز بكند و چون بركوع رود در ركعت دويم به خاطرش رسد كه يك سجده را در ركعت اوّل نكرده است حضرت فرمودند كه حضرت امام موسى كاظم صلوات اللَّه عليه مى‌فرمودند كه هر گاه يقين داند كه در ركعت اول سجده را ترك كرده است و نداند كه يك سجده را ترك كرده است يا دو سجده را نماز را از سر مى‌گيرد تا يقين به همرساند كه دو سجده كرده باشد.

و در كلينى همه به خطابست و جمعى از اصحاب به همين حديث استدلال كرده‌اند كه شك و سهو در افعال دو ركعت اول سبب بطلان صلاتست و اين حديث صريح نيست بلكه بعد از تامّل ظاهر مى‌شود از تغيير جواب و نسبت به ديگرى دادن كه تقيه بوده است و جواب جزم بترك مطلق سجده و شك در يك و دو است و اين معنى ديگر است غير آن چه او سؤال كرده است با آن كه‌