لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٨٦ - جايز نيست دو نماز جماعت در يك مسجد

ممكن است كه حمل كنيم بر صورت تفرق يا بر جواز.

و در موثق از عمّار منقول است كه گفت از آن حضرت صلوات اللَّه عليه سؤال كردم از شخصى كه در يابد امام را در تشهّد و در عقب امام نباشد مگر يك كسى از دست راست امام حضرت فرمودند كه امام پيش نمى‌رود و آن ماموم اول پس نمى‌آيد كه صف شود و ليكن ماموم آخر مى‌نشيند در عقب امام و چون امام سلام مى‌دهد بر مى‌خيزيد و نماز را تمام مى‌كند امام اگر امام را در تشهّد اول دريابد اولى آنست كه چون به امام ملحق شود در تشهد ننشيند چنانكه دلالت مى‌كند بر اين موثقه عمّار از آن حضرت صلوات اللَّه عليه.

[جايز نيست دو نماز جماعت در يك مسجد]

(و لا يجوز جماعتان فى مسجد فى صلاة واحدة فقد روى محمّد بن ابى عمير عن ابى علىّ الحرّانى قال كنّا عند ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه فاتاه رجل فقال صلّينا فى مسجد الفجر فانصرف بعضنا و جلس بعض فى التسبيح فدخل علينا رجل المسجد فاذّن فمنعناه و دفعناه عن ذلك فقال ابو عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه احسنتم ادفعوه عن ذلك و امنعوه اشدّ المنع فقلت له فان دخل جماعة فقال يقومون فى ناحية المسجد و لا يبدر لهم امام)

و جايز نيست دو نماز جماعت در يك مسجد در يك نماز بدليل آن كه منقول است در صحيح از محمد از ابو على كه مجهول الحال است و گفت با جمعى در خدمت حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه بوديم كه شخصى آمد و گفت ما نماز صبح را كرديم بعضى رفتند و بعضى نشستند مشغول تسبيح شدند در تعقيب كه شخصى داخل مسجد شد و اذان گفت و ما او را منع كرديم و نگذاشتيم كه اذان بگويد حضرت فرمودند كه خوب كرديد مگذاريد كه مرتبه ديگر اذان بگويد و منع كنيد به سخت‌ترين مراتب منع پس من عرض نمودم كه اگر جمعى داخل شوند و