لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٦٣ - سزاوار امام آنست كه بنشيند بعد از سلام تا جمعى كه دير رسيدهاند نماز خود را تمام كنند

(و روى ابو بصير عن احدهما صلوات اللَّه عليهما قال لا تسمعنّ الامام دعاءك خلفه)

و مرويست در موثق از ابو بصير از احدهما صلوات اللَّه عليهما كه فرمودند كه مشنوان به امام دعايى را كه كنى در عقب امام بلكه مطلق اذكار را چنانكه در صحيح از ابو بصير از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقولست كه فرمودند كه سزاوار نظر به امام آنست كه بشنواند به مامومين هر چه خواند و گويد، و سزاوار نيست مامومين را كه هيچ چيز به امام بشنوانند و غير اين از اخبار كه گذشت.

(و قد روى عن ابى بكر بن ابى سمّاك قال صلّيت خلف ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه الفجر فلمّا فرغ من قرائته فى الثّانية جهر بصوته نحوا ممّا كان يقرأ و قال اللَّهمّ اغفر لنا و ارحمنا و عافنا و اعف عنّا فى الدّنيا و الآخرة)

و بسند قوى منقولست از ابو بكر كه گفت در عقب حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه نماز صبح را كردم پس چون از قرائت ركعت دويم فارغ شد به آواز بلند مانند قرائت كه بلند خوانده بودند اين قنوت را خواندند، و ترجمه‌اش اين است كه خداوندا بيامرز گناهان ما را و رحم كن ما را و به عافيت دار ما را و عفو كن از گناهان ما در دنيا به آن كه قلم عفو بر نامه اعمال سيّئه ما كشى و در آخرت كه مؤاخذه ننمايى ما را بر هيچ گناهى، و شيخ اين روايت را بسند صحيح روايت كرده است از ابو بكر كه حضرت در قنوت وتر اين عبارت را فرمودند و دعاهاى قنوت گذشت و همين قنوت كه گذشت با زيادتى‌ انّك على كل شي‌ء قدير.

[سزاوار امام آنست كه بنشيند بعد از سلام تا جمعى كه دير رسيده‌اند نماز خود را تمام كنند]

(و روى حفص بن البخترىّ عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه قال ينبغى للإمام ان يجلس حتّى يتمّ من خلفه صلاتهم)

و در صحيح منقولست از حفص از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه فرمودند كه‌