لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٦٥ - دعاى بعد از هر نمازى
و على بن ابراهيم در تفسير خود ذكر كرده است كه فلق چاهيست در جهنم كه اهل جهنم از سختى گرمى او فرياد مىكنند و پناه به خدا مىبرند از عذاب آن و اين چاه از حق سبحانه و تعالى سؤال كرد كه او را رخصت دهد كه نفسى بكشد پس چون نفسى كشيد جهنم را سوخت و در آن چاه صندوقى است از آتش كه اهل آن چاه پناه به خدا مىبرند از شدت گرمى آن صندوق و اين صندوق تابوتى است كه شش كس از پيشينيان و شش كس از پسينيان در آن تابوت خواهند بود اما آن شش كس پيشينيان.
يكى قابيل است كه هابيل را كشت، ديگر نمرود است، ديگر فرعون است، ديگر سامرى، ديگر شخصى است كه يهودان را گمراه كرد، ديگر كسى است كه نصارى را اضلال نمود.
و اما شش آخرين اوّلى، و دويمى و سومى و معاويه و سر خوارج و ابن ملجمند.
و ابو حمزه ثمالى اين حديث را روايت كرده است و منافاتى نيست ميان اين اقوال ممكن است كه همه مراد باشد اما در امثال اين آيات جزم بيكى يا مجموع مشكل است از شر هر چه حق سبحانه و تعالى آفريده است از آدميان و درندگان و گزندگان و هر شرى، و از شر شب تار وقتى كه در آيد چون شيطان بزرگ لشكر خود را پهن مىكند در دو ساعت يكى در وقت غروب تا وقت ذهاب حمره مغربيه، و دويم از طلوع صبح تا طلوع آفتاب و اين دو ساعت را ساعت غفلت مىگويند كه چون ساعت عبادتست شياطين سعى مىنمايند كه بنده را از عبادت الهى غافل سازند، يا از شر هر كه و هر چه نازل شود بشر، يا از شر خسوف قمر و از شر زنان ساحره كه مىدمند در گرهها چون طريق ساحران آنست كه چيزهاى باطل مىخوانند و گره مىزنند و بر آن مىدمند، و از شر