لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤١٠ - هر كه نماز واجب خود را به جا آورد و بعد از آن با سنيان با وضو نماز گذارد
موثق كالصحيح از ابو بصير و موثق كالصحيح ابن بكير و كالصحيح زيد شحّام نيز از آن حضرت صلوات اللَّه عليه وارد شده است و آن چه در موثق عباد و قوى و سكونى از آن حضرت صلوات اللَّه عليه وارد شده است كه تيمم امامت متوضّئين نمىتواند كرد و محمول است بر كراهت و در غير امام راتب چون در امام راتب با وجود ديگر از حضرت او را مقدم داشتند و اللَّه تعالى يعلم.
[هر كه نماز واجب خود را به جا آورد و بعد از آن با سنّيان با وضو نماز گذارد]
( «و روى عنه عمر بن يزيد انّه قال ما منكم احد يصلّى صلاة فريضة فى وقتها ثمّ يصلّى معهم صلاة تقيّة و هو متوضّئ الّا كتب اللَّه له بها خمسا و عشرين درجة فارغبوا فى ذلك»)
و در صحيح منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر يك از شما شيعيان كه نماز واجب خود را در وقت خود به جا آورد و بعد از آن با سنّيان از روى تقيه با وضو نماز گذارد البته حق سبحانه و تعالى از جهة او باين نماز بيست و پنج درجه بنويسد چنانكه با عادل بنويسد پس رغبت كنيد در اين ثواب به نماز كردن با ايشان يا در نماز كردن به سبب اين ثواب.
و در صحيح از نشيط منقول است كه گفت عرض نمودم به خدمت حضرت امام موسى كاظم صلوات اللَّه عليه كه هر گاه شخصى از ما شيعيان در بر روى خود به بند دو در خانه خود نماز كند كه هيچ كس مطلع نشود كه او نماز كرده است و بعد از آن برود و با همسايگان خود از سنيّان نماز كند آيا نمازى كه در خانه خود كرده است حق سبحانه و تعالى او را به جماعت قبول مىفرمايد حضرت فرمودند كه آن نمازى را كه در خانه كرده است حق سبحانه و تعالى دو ثواب نماز جماعت از جهة آن به او كرامت مىفرمايد و او را پنجاه درجه مىدهد و نمازى كه با سنّيان مىكند ثواب نمازى دارد كه در عقب حضرت سيّد المرسلين ٦ كرده باشد و چون داخل مىشود بر ايشان گناهان خود را