لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٣٧ - اگر مأموم يك ركعت را درك كند

ركعة تامّة يسجد فيها)

و در موثق از حفص منقولست كه گفت از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه شنيدم كه مى‌فرمودند در شخصى كه دريابد نماز جمعه را و مردمان انبوه باشند و تكبير بگويد با امام و بركوع رود و نتواند از ازدحام كه به سجود رود و چون امام برخيزد در ركعت دويم او نيز با ايشان ايستاده باشد و چون امام بركوع ركعت دويم رود او نتواند بركوع رفتن از ازدحام اما تواند كه به سجود رود چه كند حضرت فرمودند كه امّا ركعت اول اين شخص تا ركوع تمام بود پس چون به سجده نرفت در ركعت اوّل ركعتش تمام نيست پس اگر در ركعت دويم به سجده رود و اين سجده را قصد سجده ركعت اول كند يك ركعتش تمام مى‌شود و چون امام سلام مى‌دهد بر مى‌خيزد و يك ركعت ديگر را به جا مى‌آورد با قرائت و ركوع و سجود و تشهد مى‌خواند و سلام مى‌دهد و اگر دو سجده را قصد ركعت دويم كند يا قصد ركعت اول نكند اعمّ است از آن كه قصد دويم بكند يا نكند نه ركعت اول أو درستست و نه ركعت دويم آن دو سجده را كه كرده است كان لم يكن انگارد، و دو سجده ديگر بكند بقصد ركعت اول و چون امام سلام دهد يك ركعت ديگر با ركوع و سجود و تشهد و سلام به جا آورد.

و شيخ در تهذيب زيادتى نقل كرده است كه حفص گفت كه من سخن حضرت را بابن ابى ليلى كه قاضى كوفه بود نقل كردم نه انكار كرد و نه تصديق حفص گفت شنيدم از بعضى از مواليان اهل البيت كه از ابن ابى ليلى سؤال مى‌كرد كه آيا نماز جمعه واجبست بر زن و بنده و مسافر ابن ابى ليلى گفت كه نماز جمعه بر ايشان واجب نيست و بر كسى كه خوف داشته باشد نيز واجب نيست پس آن شخص گفت كه چه مى‌گويى در آن كه در يكى از اين جماعت به نماز جمعه حاضر شوند و با امام نماز كنند آيا از ظهر آن روز او كافى است گفت بلى‌