لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٨١ - كلام زائد در نماز

و در صحيح از محمد بن مسلم منقول است كه از احدهما صلوات اللَّه عليهما سؤال كردم از سهو در نافله حضرت فرمودند كه بر تو چيزى لازم نيست اگر در نافله سهو كنى.

[اگر فراموشى كنى نمازى را و نداني كه چه نماز است‌]

(و ان نسيت صلاة و لا تدرى أيّ صلاة هى فصلّ ركعتين و ثلث ركعات و اربع ركعات فان كانت الظّهر او العصر او العشاء الآخرة تكون قد صلّيت اربعا و ان كانت المغرب تكون قد صلّيت ثلثا و ان كانت الغداة تكون قد صلّيت ركعتين)

و اگر فراموشى كنى نمازى را و ندانى كه چه نماز است پس دو ركعت نماز بگذار و نماز سه ركعتى و چهار ركعتى پس اگر آن چه فوت شده است ظهر يا عصر يا عشا باشد بفعل آمده است، و اگر فايته شام باشد سه ركعتى را كرده، و اگر صبح باشد دو ركعتى را كرده و بر اين مضمون بطريق صحيحه از على بن اسباط از بسيار كسى از اصحاب ما از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقولست، و اكثر علما باين عمل نموده‌اند و بعضى گفته‌اند كه پنج نماز واجبست از باب مقدمه و جواب اين است كه مقدمه به سه نيز حاصل مى‌شود و اللَّه تعالى يعلم و در نماز چهار ركعتى مخيّر است ميان جهر و اخفات.

[كلام زائد در نماز]

(و ان تكلّمت فى صلاتك ناسيا فقلت اقيموا صفوفكم فاتمّ صلاتك و اسجد سجدتي السّهو)

و منقولست بسند صحيح از عبد الرحمن بن حجّاج كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از شخصى كه فراموش كند در اثناى نماز و سخن بگويد به آن كه مثلا بگويد كه صفها را درست كنيد حضرت فرمودند كه نماز را تمام مى‌كند و بعد از نماز دو سجده سهو مى‌كند پس عرض نمودم كه آيا دو سجده سهو پيش از سلام است يا بعد از آن حضرت فرمودند كه بعد از سلام و احاديث گذشت و خواهد آمد.