لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٣٢ - باب التسليم على المصلى

باب التّسليم على المصلّى‌

( «سال محمّد بن مسلم ابا جعفر صلوات اللَّه عليه عن الرّجل يسلّم على القوم فى الصّلاة فقال اذا سلّم عليك مسلم و أنت فى الصّلاة فسلم عليه تقول السّلام عليك و اشر بإصبعك»)

و كالصحيح منقولست از محمد كه گفت سؤال كردم از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه از شخصى كه سلام كند بر جمعى در نماز پس حضرت فرمودند كه هر گاه مسلمانى سلام كند بر تو و در نماز باشى پس تو سلام كن بر او و مى‌گويى السلام عليك يعنى رحمت الهى و سلامتى از آفات بر تو باد و به انگشت اشاره كن كه بفهمد كه جواب سلام او داده يعنى آهسته جواب بده و بمثل آن چه او گفته است جواب ده، و لهذا نگفت كه جواب ده بلكه تو سلام كن بر او و آن چه وارد شده است از جواب آهسته ظاهرا بر سبيل تقيه يا اتقاء وارد شده است چون جمعى از عامه جواب سلام را در نماز جايز نمى‌دانند و جمعى گفته‌اند كه به اشاره جواب دهد پس چون خوف ضرر هست جائى كه تقيه باشد آهسته جواب دهد و اشاره كند و اگر تقيه نباشد جواب بگويد به نحوى كه او بشنود.

چنانكه در صحيح از محمد بن مسلم منقولست كه داخل شدم بر حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه و آن حضرت در نماز بود گفتم السلام عليك حضرت فرمودند كه السلام عليك گفتم چه حال دارى حضرت جواب ندادند