لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٢٧ - شك در دو ركعتي

فى الغداة فعليه الاعادة و من شكّ فى الجمعة فعليه الاعادة و من شكّ فى الثّانية و الثّالثة و الرّابعة اخذ بالأكثر فاذا سلّم اتمّ ما ظنّ انّه قد نقص)

و اصل و قاعده كلى در شك آنست كه شخصى كه شك كند در دو ركعت اوّل هر نمازى از نمازهاى ظهر و عصر و عشا پس بر اوست كه اعاده كند نماز را، و كسى كه شك در نماز شام كند پس واجبست بر او كه اعاده كند نماز را، و كسى كه شك در نماز صبح كند پس بر اوست كه اعاده كند، و كسى كه شك كند در نماز جمعه پس بر اوست اعاده، و كسى كه شك كند در دو و سه و چهار يعنى شك كند در دو و سه يا در سه و چهار يا در دو و چهار يا در دو و سه و چهار و در بعضى از نسخ چنين است كه او فى الثالثة و الرابعة يعنى شك كند در دو و سه يا در سه و چهار و در اين صورت حكم دو صورت را ذكر كرده است و بقيه را خواهد گفت و نسخه اول بهتر است چون شامل چهار صورت شكست و به قاعده انسب است و ليكن آن چه در نسخه است اظهر است چون ما بقى را خواهند گفت، و على أيّ حال بنا بر اكثر مى‌گذارد و چون سلام دهد تمام مى‌كند آن چه را گمان دارد يعنى احتمال مى‌دهد كه كم كرده باشد پس در صورتى كه شك ميان دو و سه باشد بنا بر سه مى‌گذارد و تمام مى‌كند نماز را و دو ركعت نماز نشسته يا يك ركعت ايستاده مى‌كند كه اگر نمازش سه باشد چهار شود، و هم چنين است اگر شك كند ميان سه و چهار بنا بر چهار مى‌گذارد و تمام مى‌كند و دو ركعت نشسته يا يك ركعت ايستاده مى‌كند كه اگر سه باشد چهار شود، و اگر شك كند ميان دو و چهار بنا بر چهار مى‌گذارد و دو ركعت نماز ايستاده مى‌كند كه اگر دو باشد چهار شود، و اگر شك كند ميان دو و سه و چهار بنا بر چهار مى‌گذارد و دو ركعت ايستاده مى‌كند كه اگر دو باشد چهار شود و دو ركعت نشسته مى‌كند كه اگر سه باشد چهار شود و به نحوى ديگر خواهد آمد.