لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٩ - فوت كردن به موضع سجود

و در حديث صحيح از محمد بن مسلم منقولست از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه سؤال كردم كه آيا مرد التفات مى‌تواند كرد در نماز حضرت فرمودند كه نه و انگشتان خود را نيز نشكند.

و در حسن كالصحيح و صحيح از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقولست كه فرمودند كه روى خود را از قبله مگردان كه نمازت فاسد مى‌شود زيرا كه حق سبحانه و تعالى فرموده است به حضرت سيد المرسلين ٦ در فريضه كه روى خود را به جانب مسجد الحرام كن و در هر جا كه باشيد روى خود را به آن جانب كنيد و چشم خود را به زير انداز و به جانب آسمان مكن و مى‌بايد كه نظرت به موضع سجودت باشد و اين التفات را نيز حمل كرده‌اند مثل سابق و اللَّه تعالى يعلم.

[هر گاه بنده در نماز رو به جاها كند يا در دل خود ديگران را در آورد]

(و انّ العبد اذا التفت فى صلاته ناداه اللَّه عزّ و جلّ فقال عبدى إلى من تلتفت إلى من هو خير لك منّي فان التفت ثلث مرّات صرف اللَّه عنه نظره فلم ينظر اليه بعد ذلك ابدا)

و به اسانيد متكثره از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقولست كه هر گاه بنده در نماز رو به جاها كند يا در دل خود ديگران را در آورد حق سبحانه و تعالى او را ندا مى‌فرمايد كه اى بنده به جانب كه نظر مى‌كنى به كسى كه از براى تو بهتر از من باشد پس اگر سه مرتبه التفات كند حق سبحانه و تعالى نظر شفقت و مرحمت از او بر مى‌دارد و ديگر به جانب او نظر نمى‌كند هرگز يعنى در آن نماز يا هميشه و اوّل اگر چه بعيد است اما نظر به كرم او قريب است و اكثر اين عبارات و مضامين در فقه رضوى هست و ظاهرا مصنف از جائى مخصوص بر نداشته باشد بلكه از همه جابر داشته است و مضامين همه حق است.

[فوت كردن به موضع سجود]

(و لا تنفخ فى موضع سجودك فان اردت النّفخ فليكن قبل‌