لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٥٦ - زن براى زن امامت مىكند

مى‌ايستند پس حضرت فرمودند كه زنان اندكى صبر كنند كه مردان سر بردارند بعد از آن زنان سر بردارند و عبارت علل‌ لضيق أزرهنّ‌ است احتمال خلاف اين معنى ندارد و عبارت فقيه احتمال اين دارد كه لنگهاى مردان تنگ بود و اگر زنان سر بر مى‌داشتند پيشتر نظر ايشان به عورت مردان مى‌افتاد و چون اكثر زير جامه پا نمى‌كنند در بلاد حاره و معنى اول اظهر است، و احتمال دارد كه اين حديث ديگر باشد چون فى الجمله اختلاف لفظى با آن حديث دارد و ليكن اظهر اينست كه اين تغييرات از صدوق شده باشد و نقل بالمعنى كرده باشد يا از نساخ شده باشد.

[زن براى زن امامت مى‌كند]

(و سال هشام بن سالم ابا عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه عن المرأة هل تؤمّ النّساء قال تؤمّهنّ فى النّافلة فامّا فى المكتوبة فلا و لا تتقدّمهنّ و لكن تقوم وسطهنّ)

و به اسانيد صحيحه منقول است از هشام كه گفت از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه سؤال كردم از زن كه آيا امامت زنان مى‌تواند كرد حضرت فرمودند كه امامت زنان مى‌تواند كرد يا مى‌كند در نماز نافله و امّا در نماز واجب امامت نمى‌كند و در نماز سنت كه مى‌كند پيشتر از زنان نمى‌ايستند بلكه در ميان ايشان مى‌ايستند و ظاهرا مراد از نافله نماز عيدين است، و نماز استسقاء، و نمازى را كه منفرد كرده باشند و اعاده كنند به جماعت چون خواهد آمد كه نماز نافله را به جماعت كردن بدعت عمر است و به همين مضمون منقول است در صحيحه سليمان بن خالد و صحيحه حلبى از آن حضرت صلوات اللَّه عليه و احاديث صحيحه و قويه وارد شده است بر جواز امامت زنان ممكن است كه حمل كنند آنها را بر نافله يا نماز ميّت و ممكن است كه حمل كنند اين اخبار را بر آن كه اگر مردى باشد كه امامت ايشان كند مكروه باشد كه زن امامت كند.