لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٣٣ - اگر مأموم يك ركعت را درك كند

اللَّه عليه از جماعت روز جمعه در سفر حضرت فرمودند كه چنان مى‌كنند كه در غير روز جمعه مى‌كنند در نماز ظهر و آهسته مى‌خوانند و امام بلند نمى‌خواند وقتى بلند مى‌خوانند كه نماز جمعه را به جا آورند با خطبه. و به همين مضمون در صحيح از محمد بن مسلم از آن حضرت منقولست و هر دو را حمل بر تقيه كرده‌اند.

چنانكه منقولست در صحيح از محمد از آن حضرت صلوات اللَّه عليه كه حضرت بما فرمودند كه نماز جمعه را در سفر واقع سازيد به جماعت بى‌خطبه و قرائت را بلند كنيد من عرض نمودم كه تشنيع مى‌كنند بر ما بلند خواندن ظهر در سفر حضرت فرمودند كه بلند بخوانيد و قريب باين است خبر كالصحيح محمد بن مروان كه گفت آن حضرت صلوات اللَّه عليه سؤال كردم از نماز ظهر در روز جمعه در سفر چگونه به جا آوريم حضرت فرمودند كه دو ركعت بكنيد و قرائت را بلند بخوانيد.

[اگر مأموم يك ركعت را درك كند]

(و روى الفضل بن عبد الملك عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه قال اذا ادرك الرّجل ركعة فقد ادرك الجمعة و ان فاتته فليصلّ اربعا)

و بسند صحيح منقول است از فضل كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر گاه شخصى يك ركعت نماز جمعه را يا ركوع را دريابد نماز جمعه را دريافته است و يك ركعت ديگر را بعد از سلام امام به جا مى‌آورد حمد و سوره منافقين و قنوت را بعد از ركوع مى‌خواند استحبابا و اگر به قل هو اللَّه احمد بخواند و بى‌قنوت جايز است و دلالت مى‌كند بر آن كه اصل نماز جمعه است و ظهر بدل اوست.

و در صحيح از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقول است كه فرمودند كه هر گاه ادراك كنى اما مرا و او يك ركعت پيشتر كرده باشد پس چون سلام دهد يك ركعت ديگر را خود به جا آورد و قرائت را بلند بخوان و اگر امام را دريابى در