لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٦٣ - فاصله بين دو نماز جمعه

بمسجد روند و مشغول عبادات جمعه شوند و انتظار بكشند كه چون وقت داخل شود مشغول نماز شوند.

( «قال رسول اللَّه ٦ من اتى الجمعة ايمانا و احتسابا استانف العمل»)

و از آن حضرت ٦ منقولست كه فرمودند كه هر كه به نماز جمعه حاضر شود از روى ايمان به جمعه يا با ايمان خالصا لوجه اللَّه تعالى عمل را از سر گيرد كه گذشته‌ها را آمرزيدند.

و كالصحيح منقولست از حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه كه فرمودند كه اعرابى كه نام او قليب بود به نزد حضرت سيد المرسلين ٦ آمد و گفت يا رسول اللَّه من مكرر مهيّا شدم كه بحج بيايم ميسر نشد كه باين سعادت فايز شوم از جهة پريشانى حضرت به او فرمودند كه اى قليب بر تو باد به ملازمت نماز جمعه كه آن حج درويشان است و اقل مرتبه‌اش بيست حج است و اكثرش هزار حج و از آن حضرت صلوات اللَّه عليه نيز منقولست كه مى‌فرمودند كه ده مرتبه ترك نماز عيد كردن آن قدر معصيت ندارد كه يك مرتبه نماز جمعه را ترك نمودن بى‌علتى چون از نمازهاى يوميّه است و بهتر از همه است چنانكه گذشت.

( «و قال امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه لا يشرب احدكم الدّواء يوم الخميس فقيل يا امير المؤمنين و لم قال لئلّا يضعف عن اتيان الجمعة»)

و از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقولست كه فرمودند كه روز پنجشنبه دوا يعنى مسهل يا اعم از آن و هر چه ضعف آورد مانند كافور مخوريد عرض نمودند كه يا امير المؤمنين چه سبب دارد حضرت فرمودند كه مبادا ضعيف شود و نتواند به نماز جمعه حاضر شدن هر چند بعد از ضعف ساقط شود مكروهست كارى كردن كه از اين عبادت و ثواب آن محروم شود قطع نظر از آن كه فى نفسه‌