لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٤٤ - هر كه يقين كند كه تكبير احرام را فراموش كرده است

صلوات اللَّه عليه كه فرمودند كه هر گاه تكبير را فراموش كرده باشد و پيش از ركوع به خاطرش رسد به جا آورد و اگر بعد از ركوع باشد ملتفت نشود و محمول است بر تكبيرات مستحبه يا شك.

(و روى زرارة عن ابى جعفر صلوات اللَّه عليه انّه قال اذا أنت كبّرت فى اوّل صلاتك بعد الاستفتاح بإحدى و عشرين تكبيرة ثمّ نسيت التّكبير كلّه أو لم تكبّره اجزاك التّكبير الاوّل عن تكبيرة الصّلاة كلّها)

و به اسانيد صحيحه منقولست از زراره از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه كه فرمودند كه هر گاه در اوّل نماز بعد از تكبير احرام بيست و يك تكبير به گويى و ديگر فراموش كنى تكبيرات را در مواضع خود يا عمدا نگويى و در تهذيب به جاى او واو است و بيان سابق است مجزيست ترا تكبيراتى كه در اوّل نماز گفته از همه تكبيراتى كه در نماز سنّت است، و آن چه بخاطر اين ضعيف رسيده است در حل اين حديث آنست كه چون پيشتر مذكور شد در احاديث معتبره كه غرض از وضع هفت تكبير در اول نماز آنست كه استفتاح به افعال صلاة در هفت موضع است افتتاح قرائت به تكبير احرام است، و افتتاح ركوع اول و سجود اول و سجود ثانى به تكبير است، و در نماز دو ركعتى شش افتتاح از جهت ركوع و سجود است و يك افتتاح به تكبير احرام پس اگر كسى هفت تكبير را در اول نماز بگويد و بعد از آن فراموش كند كه در مواضع خود بگويد ضرر ندارد و در اين حديث جميع تكبيرات را مقدّم داشته‌اند در نماز چهار ركعتى چون در هر ركعتى پنج تكبير هست يكى از براى ركوع و چهار از جهت سجدتين از جهت رفتن و سر برداشتن هر يك، پس بيست تكبير از جهت ركوعات و سجوداتست و يك تكبير احرام است و يك تكبير قنوت پس اگر در اول نماز بعد از تكبير احرام اين تكبيرات را همه يك جا بگويد و در