لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٣٢ - نماز جمعه بلند خوانده مىشود

بالقراءة قال نعم و القنوت فى الثّانية)

و در صحيح منقول است كه از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه سؤال كردند از شخصى كه نماز جمعه را چهار ركعت به جا آورد يعنى ظهر بكند آيا بلند مى‌خواند قرائت را حضرت فرمودند كه بلى و قنوت را در ركعت دويم مى‌خواند يعنى پيش از ركوع.

و در حسن كالصحيح از عبد اللَّه حلبى منقولست كه گفت از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه سؤال كردم از قرائت در نماز جمعه هر گاه تنها نماز كنم بلند بخوانم حضرت فرمودند كه بلى و فرمودند كه در روز جمعه سوره جمعه و منافقين بخوان يعنى اگر چه تنها نماز كنى و ظاهرا مراد از تنها آنست كه نماز جمعه نكنند اگر چه به جماعت كنند چنانكه گذشت.

(و هذه رخصة الاخذ بها جائز و الاصل انّه انّما يجهر فيها اذا كانت خطبة فاذا صلّاها الانسان وحده فهى كصلاة الظّهر فى ساير الايّام يخفى فيها القراءة و كذلك فى السّفر من صلّى الجمعة جماعة بغير خطبة جهر بالقراءة و ان انكر ذلك عليه و كذلك اذا صلّى ركعتين بخطبة فى السّفر جهر فيها)

و آن كه نماز ظهر را بلند نخوانند بر سبيل رخصت است و عمل كردن به آن جايز است و اصل آنست كه جهر نمى‌كنند مگر وقتى كه خطبه خوانند و نماز جمعه كنند پس اگر تنها نماز كنند مثل نماز ظهر ساير ايام است قرائت را آهسته مى‌خوانند و هم چنين در سفر كسانى كه نماز ظهر را به جماعت كنند و خطبه نخوانند قرائت را بلند مى‌خوانند هر چند عامه بر او انكار كنند و گويند بد مى‌كنى و ضررى از ايشان به او نرسد مگر تشنيع، و هم چنين اگر در سفر نماز جمعه را به جا آورند با خطبه بلند مى‌خوانند.

و بر اين مضمون احاديث صحيحه وارد شده است از آن جمله منقولست در صحيح از جميل كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات‌