لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٩٣ - سجده دوم

تو گردم شما را مى‌بينم در نماز چون سر از سجده بر مى‌داريد در ركعت اولى و سيم مى‌نشينيد اندكى و بعد از آن بر مى‌خيزيد ما متابعت شما بكنيم حضرت فرمودند كه شما بما نظر مكنيد هر چه مى‌گويند بكنيد ظاهرا حضرت پيشتر به او گفته باشد كه منشيند و چون فعل حضرت را ديد به خاطرش رسيد كه متابعت حضرت كند و نمى‌دانست كه ضرر به حضرت نمى‌توانستند رسانيد و به او ضرر مى‌رسانيدند چون جلسه استراحت از جمله شعار شيعيان است مثل دست گشودن، و سجده شكر، و دست برداشتن از جهت تكبيرات، و جهر ببسم اللَّه و امثال اينها هر چند واجب نمى‌دانند خلاف اينها را و ليكن مى‌گويند كه شعار رفضه است و جمعى از اين حديث استدلال كرده‌اند كه تأسّى واجب نيست و غافلند كه در اينجا مانع هست كه آن تقيه است بلى ظاهر مى‌شود كه هر جا كه احتمال تقيه باشد متابعت ضرور نباشد بلكه بايد كه بپرسند، و تكبيرى كه صدوق گفته است تكبير سر برداشتن از سجده دويم است كه مستحب است چهار تكبير از جهت سجدتين در رفتن به سجده و در سر براشتن از آن.

و اما گفتن بحول اللَّه الخ پس در حديث صحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقولست كه فرمودند كه چون از سجده دويم برخيز و بگويد بحول اللَّه أقوم و اقعد و در صحيح از عبد اللَّه بن سنان منقول است كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه چون سر از سجده بردارى و خواهى كه برخيزى مى‌گويى اللَّهمّ ربّى بحولك و قوّتك اقوم و أقعد و اگر خواهى زياد كن و اركع و اسجد را، و در صحيح از رفاعه منقول است كه گفت از حضرت امام جعفر صلوات اللَّه عليه شنيدم كه فرمودند كه حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه چون از دو ركعت اول برمى‌خاستند مى‌گفتند بحولك و قوتك اقوم و اقعد.