لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٧٠ - خطبههاى مأثور در جمعه

آن قوت حافظه نداشتند دوات و قلمها داشتند كه هر چه مى‌شنيدند مى‌نوشتند لهذا عامه و خاصه خطب و قضاياى آن حضرت را مضبوط دارند.

و كلينى رحمه اللَّه تعالى دو خطبه روايت نموده است يكى در باب نماز جمعه بسند صحيح از محمد بن مسلم از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه، و در حسن كالصحيح از محمد بن مسلم روايت كرده است كه گفت از آن حضرت سؤال كردم از نماز جمعه حضرت فرمودند كه به يك اذان و اقامه است امام بعد از اذان از خانه بيرون مى‌آيد و بر منبر بالا مى‌رود و دو خطبه مى‌كند و تا امام بر منبر است مردمان نماز نمى‌كنند پس امام بر منبر مى‌نشيند آن مقدار كه قل هو اللَّه احدى توان خواند پس بر مى‌خيزد و خطبه ديگر مى‌خواند پس به زير مى‌آيد و نماز را با مردم مى‌كند و در ركعت اول سوره جمعه و در ركعت دويم سوره منافقين مى‌خواند، و خطبه ديگر در روضه ذكر كرده است در حسن كالصحيح از حسن بن محبوب از محمد بن نعمان و غير او يا غير او از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه فرمودند كه حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه اين خطبه را در روز جمعه مى‌خواندند كه.

( «الحمد للّه اهل الحمد و وليّه»)

و اين هر دو خطبه از جهة جمعه مذكور است و خطب بسيار از آن حضرت منقولست در روضه كلينى و غير آن از كتب صدوق و نهج البلاغه و غير آن.

و در موثق كالصحيح از سماعه منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه سزاوار آنست كه امامى كه خطبه مى‌گويد از جهة مردمان در روز جمعه عمامه به پوشد در تابستان و زمستان و برد يمانى را ردا كند و ايستاده خطبه بخواند كه مشتمل باشد بر حمد و ثناى الهى پس وصيت كند مردمان را بتقوى از جناب اقدس الهى، پس سوره صغيرى از قرآن بخواند پس‌