لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٧١ - خطبههاى مأثور در جمعه

بنشيند پس برخيزد و حمد و ثناى الهى بفرستد و صلوات بر محمد ٦ بفرستد و صلوات بر امامان مسلمانان بفرستد و استغفار كند از جهة مؤمنين و مؤمنات پس چون از خطبه فارغ شود مؤذن اقامه بگويد و دو ركعت نماز با مردم بكند كه در ركعت اول سوره جمعه بخواند و در ركعت دويم منافقين.

و در صحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقولست كه فرمودند كه هر گاه هفت نفر باشند در روز جمعه نماز جمعه را به جا آوردند و امام رداء برد يمنى بر دوش اندازد، و عمامه بر سر گذارد و تكيه كند در حال خطبه بر كان يا عصائى و ميان دو خطبه بنشيند و قرائت را بلند بخواند و قنوت را در ركعت اول بخواند پيش از ركوع.

و كالصحيح منقولست از قداح از حضرت امام جعفر صادق از پدرش صلوات اللَّه عليهما كه فرمودند كه حضرت رسول خدا ٦ چون از جهة نماز جمعه بيرون مى‌آمدند بر منبر مى‌نشستند تا مؤذنان فارغ مى‌شدند.

و مرفوعا از حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه منقولست كه فرمودند كه سنت است كه چون امام بر منبر رود و رو به مردمان كند و پشت بقبله اول سلام كند بر مردمان.

و در صحيح از حماد بن عثمان منقولست از محمد بن خالد كه گفت عرض نمودم به حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه مى‌ترسم كه نماز جمعه پيش از زوال واقع شود حضرت فرمودند كه اگر واقع شود گناهش بر مؤذنان است، يا رعايت وقت نماز بر همه مؤذّنانست و هر گاه جمعى از مؤذنان عادل اذان گويند گاه باشد كه علم به همرسد بدخول وقت و ظاهر آنست كه اكتفا به اذان ايشان توان كردن، و مؤيد اين است صحيح ذريح كه گفت آن حضرت‌