لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤١٧ - نماز در لباس واحد

سنّيان باشد چنانكه ظاهر لفظ معهم است و اول به جماعت باشد يا منفرد و ثواب اعاده با ايشان بيشتر باشد چنانكه گذشت در اخبار بسيار و اللَّه تعالى يعلم.

[نماز در لباس واحد]

( «و سال علىّ بن جعفر اخاه موسى ابن جعفر صلوات اللَّه عليهما عن الرّجل يصلّى بالقوم و عليه سراويل و رداء قال لا باس به»)

و به اسانيد صحيحه منقول است از على كه گفت سؤال كردم از برادرم حضرت امام موسى كاظم صلوات اللَّه عليه از شخصى كه پيشنمازى جمعى كند و زير جامه داشته باشد و ردايى آيا كافى است حضرت فرمودند كه باكى نيست يعنى اگر جامه پوشيده باشد يا پيراهن و رد ابر بالاى آن بر دوش خود انداخته باشد اكمل است و به همين اكتفا مى‌تواند كرد.

( «و روى زرارة عن ابى جعفر صلوات اللَّه عليه انّه قال انّ اخر صلاة صلّاها رسول اللَّه ٦ بالنّاس فى ثوب واحد قد خالف بين طرفيه أ لا اريك الثّوب فقلت بلى فاخرج ملحفة فذرعتها فكانت سبعة اذرع فى ثمانية اشبار»)

و در صحيح از زراره منقول است كه گفت حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه فرمودند كه آخر نمازى كه حضرت سيّد الانبياء ٦ بعنوان جماعت كردند در يك جامه بود كه يك طرف آن را لنگ كردند و طرفى ديگر را ردا يا جانب راست را به جانب چپ انداختند و جانب چپ را به جانب راست و ردا نداشتند و اين جامه بزرگ بمنزله سه جامه بود لنگ و پيراهن و ردا مى‌خواهى بنمايم به تو گفتم بلى پس آن حضرت صلوات اللَّه عليه چادر شبى بيرون آوردند و من آن را گز كردم طول آن هفت ذرع بود بذراع دست و عرضش چهار ذرع بود كه هشت شبر باشد، و اگر بر خود نه پيچد نيز جايز است چنانكه صحيحه ابو بصير دلالت مى‌كند بر آن كه اگر بر خود نه پيچد نيز جايز است اما بى‌ردا مكروهست چنانكه در صحيح از