لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٨٩ - اولى الناس به امامت جماعت

صد هزار است و على هذا القياس تا ده ماموم و بعد از ده ديگر عدد مضاعفه را نمى‌داند كسى بغير از حق سبحانه و تعالى اگر چه تا ده عدد را اكثر محاسبان عالم نيز عاجزند.

( «و قال رسول اللَّه ٦ امام القوم وافدهم فقدّموا افضلكم»)

و از آن حضرت منقولست كه فرمودند كه پيشنماز جمعى بمنزله شخصى است كه از جانب قبيله به نزد پادشاه و غير او رود و از جانب ايشان سخن گويد و هيچ شك نيست كه بهترين آن قبيله را مى‌فرستند بحسب علم و عقل و ساير فضايل، هم چنين امام نايب مامومين است در مناجات با حق سبحانه و تعالى لهذا بلفظ جمع مى‌گويد كه إياك نعبد الخ با آن كه مقام شكستگى مقتضى افراد است چون به نيابت مامومين سخن مى‌گويد بلفظ جمع سخن مى‌كند پس مى‌بايد كه امام افضل از شما باشد بحسب تقوى و ورع و علم و فضايل و داند كه چون مى‌گويد و اقلا مى‌بايد كه معنى قرائت را فهمد و دعاها را فهمد كه بلفظ جمع بگويد و نماز را با حضور قلب بكند و چنان باشد كه نمازهاى مامومين به بركت نماز او مقبول شود چنانكه خواهد آمد در باب حقوق كه مى‌بايد حق امام را بدانى زيرا كه به گردن خود گرفته است كه از جانب مامومين مناجات كند با حق سبحانه و تعالى و از جهة ايشان دعا كند و كفايت كرده است از مامومين هول و خوف ايستادن نزد حق سبحانه و تعالى را در مناجات با حق تعالى شانه.

( «و قال ٦ ان سرّكم ان تزكّوا صلاتكم فقدّموا خياركم»)

و صدوق از عبد اللَّه بن سنان روايت كرده است و سند صحيح به او دارد از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه حضرت سيد المرسلين ٦ فرمودند كه اگر خوش آيد شما را و خواهيد كه نماز را نيكو