لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٩٠ - اولى الناس به امامت جماعت

كنيد بنا بر تشديد يا خواهيد كه نماز شما نيكو شود بنا بر تخفيف پس مقدم داريد كسانى را كه از همه شما افضل باشند يا مقدم داريد خوبان خود را چون خيار جمع خير بمعنى اخير آمده است و جمع خير بمعنى خيّر آمده است.

«و قال رسول اللَّه ٦ من صلّى بقوم و فيهم من هو اعلم منه لم يزل أمرهم إلى سفال إلى يوم القيمة»

و مرويست در قوى از آن حضرت ٦ كه فرمودند كه هر كه امامت جمعى كند و در ميان ايشان كسى باشد كه از او اعلم باشد هميشه دين ايشان در پستى است تا روز قيامت چنانكه سنّيان با اعتراف ايشان به اعلميّت حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه ديگران را با اجهليّت مقدّم داشتند بنا بر اين است كه روز بروز در پستى‌اند و حق سبحانه و تعالى ديده بصيرت ايشان را چنان كور كرده است كه استدلال كرده‌اند بر خلافت ابو بكر به آن كه حضرت رسول اللَّه ٦ او را امامت جماعت داد، پس خلافت آن حضرت كه نيابت حضرت سيد المرسلين است ٦ و رياست دين و دنياست تواند كرد با آن كه در امامت نماز همه ايشان قايلند كه اقتدا بهر بر و فاجرى مى‌توان كرد و از كتب ايشان اظهر من الشمس است كه حضرت ٦ بيهوش بودند و عايشه پدرش را گفت برو و نماز كن چون حضرت به هوش آمدند فرمودند كه بلال چه شد عرض كردند كه چنين كردند حضرت با آن كوفت يك دست به دوش حضرت امير المؤمنين (ع) انداختند و يك دست ديگر به دوش فضل بن عباس و پيش رفته ابو بكر را پست كردند و خود امامت فرمودند تا شبهه نشود بر عوام و بخارى همين حكايت را به انحاى مختلفه كثيره روايت كرده است زياده از بيست موضع چون كذاب حافظه نمى‌دارد و نفاق عايشه نيز ظاهر مى‌شود با بلغ وجوه هر كه خواهد رجوع كند از روى انصاف و به بيند.