لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٢ - قراءة در نماز

آن چه از اخبار ظاهر مى‌شود اين است كه قران مكروه است الّا در اين دو سوره كه كراهت ندارد.

و در حديث صحيح از زيد منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه پيشنمازى ما مى‌كردند و الضحى و أ لم نشرح را خواندند.

و در حديث كالصحيح يا صحيح ديگر آن كه حضرت صلوات اللَّه عليه در ركعت أولى و الضحى خواندند و در ركعت دويم أ لم نشرح خواندند و امامت ما مى‌كردند و در حديث صحيح ديگر وارد است از زيد كه آن حضرت امامت ما كردند و اين دو سوره را در يك ركعت خواندند.

و در خبر قوى از مفضل از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقولست كه فرمودند كه جمع مكن ميان دو سوره در يك ركعت مگر سوره و الضّحى و أ لم نشرح و سوره فيل و لإيلاف.

و همين حديث در صحيح از بزنطى از مفضل منقولست و بنا بر اين اخبار قران ميان اين دو سوره كراهت ندارد و آن كه اكتفا بيكى از اين دو مى‌تواند كرد محتمل است كه به اعتبار اين باشد كه اكتفا به بعضى از سوره مى‌توان كرد يا به اعتبار اين باشد كه هر يك سوره كامله است و احوط آنست كه اكتفا بيكى نكند و بترتيب قرآن بخواند و بسم اللَّه در ميان هر دو بخواند زيرا كه بر تقدير وحدت با بسم اللَّه يكى است چون بسم اللَّه در قرآن مكتوبست و اجماع و اخبار دلالت مى‌كند بر آن كه اين قرآن را به همين نحو بايد خواند تا حضرت صاحب الامر صلوات اللَّه عليه خروج كند.

و اما معوذتين كه قل اعوذ بربّ الفلق و قل اعوذ برب النّاس است روايت كرده است صفوان در صحيح كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه امامت ما كردند در نماز شام و معوذتين را در دو ركعت خواندند.