لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٦٥ - خطيب جمعه پشت به قبله مىباشد

نه اين مزيد باشد نعيم بهشت كه مكرّر مى‌شود لذت نمى‌ماند غالبا و از اين جهت حق سبحانه و تعالى فرموده است كه‌ وَ لَدَيْنا مَزِيدٌ يعنى نزد ما زيادتى چند هست كه وصف آن نمى‌توان كردن.

[خطيب جمعه پشت به قبله مى‌باشد]

( «و قال النّبيّ ٦ كلّ موعوظ قبلة للواعظ يعنى فى الجمعة و العيدين و صلاة الاستسقاء»)

و از آن حضرت ٦ منقولست كه فرمودند هر واعظى قبله موعوظ است و هر موعوظى بقبله واعظ است صدوق ذكر كرده است كه مراد حضرت آنست كه هر جا كه خطبه خوانند مى‌بايد كه خطيب پشت قبله باشد و مامومان رو بقبله نشسته باشند و خطيب رو به ايشان داشته باشد و ايشان رو بقبله و خطيب، تا سخنان خطيب در نفوس ايشان خوب مؤثر باشد و اين معنى مجربست و چون خطبه متلقى است از شارع صدوق تخصيص به اين مواضع داده است.

و كلينى رضى اللَّه عنه از سكونى روايت كرده است جمله اولى را هر واعظى قبله است و خود گفته است كه مراد حضرت اينست كه هر گاه در روز جمعه امام خطبه كند مردمان را مى‌يابد كه رو به امام كنند و چون كلينى تخصيص به جمعه داده است صدوق گفته است در هر خطبه مراد است و حق اينست كه لفظ واعظ عام است و خصوصيتى به خطيب، ندارد و احاديث بسيار وارد شده است كه حضرت رسول خدا و حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليهما بعد از نماز صبح موعظه مى‌فرمودند چنانكه كافى مشحونست از آن خصوصا در باب صفات مؤمنان و غرض از آن كه حضرت بلفظ واعظ فرموده است تعميم است چنانكه حق سبحانه و تعالى فرموده است به موعظه كه‌ وَ ذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرى‌ تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِينَ‌ يعنى تذكير كن و به ياد آور غافلان را به درستى كه تذكير نفع مى‌دهد مؤمنان را، و جائى ديگر تعميم فرمود كه شامل مؤمن و غير مؤمن باشد كه‌