لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٨٦ - اولى الناس به امامت جماعت

به حضرت رسول اللَّه ٦ رسيد به او فرمودند كه اى عثمان به درستى كه حق سبحانه و تعالى بر ما ننوشته است رهبانيت و گوشه‌گيرى را به درستى كه رهبانيت امّت من جهاد است در راه خدا اى عثمان بهشت را هشت در است و دوزخ را هفت در است آيا دوست نمى‌دارى كه فرداى قيامت بهر درى كه رسى از اين درها پسرت را يابى كه در كمر تو چسبيده باشد و شفاعت كند ترا از حق سبحانه و تعالى و شفاعت او را در حق تو قبول كنند گفت بلى محبوب من است، مسلمانان گفتند يا رسول اللَّه از ما نيز چنين خواهد بود در فرزندان ما كه پيش از ما بروند چنانكه از براى عثمان است حضرت فرمودند كه بلى خواهد بود از براى كسانى كه صبر كنند از جهة رضاى الهى، پس فرمودند كه اى عثمان هر كه نماز صبح را به جماعت بگذارد و در مصلاى خود بنشيند و ذكر حق سبحانه و تعالى كند تا طلوع آفتاب او را در جنّت فردوس هفتاد درجه كرامت كنند كه از درجه تا درجه ديگر مقدار هفتاد ساله راه اسب دونده باشد، و هر كه نماز ظهر را به جماعت بگذارد او را در جنّت عدن پنجاه درجه كرامت كنند كه از درجه تا درجه ديگر پنجاه ساله راه اسب دونده باشد و هر كه نماز عصر را به جماعت بگذارد چنان باشد كه هشت كس از فرزندان حضرت اسماعيل را آزاد كرده باشد كه همه صاحب خانه باشند، و هر كه نماز شام را به جماعت بگذارد او را ثواب حجى مقبول و عمره مقبول كرامت فرمايند، و هر كه نماز خفتن را به جماعت بگذارد چنان باشد كه شب قدر را به جماعت گذرانيده باشد تا صبح.

و به اسناد خود از ابن عبّاس روايت كرده است كه حضرت سيد المرسلين ٦ فرمودند كه حق سبحانه و تعالى را فرشته‌ايست كه نام او سنحائيل است به نون و حاى مهمله كه براتهاى نماز گذارند كان را مى‌گيرد از حق‌