لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٩١ - اگر فراموش كنى تشهد را يا سلام را

تمام است و اگر خون از بينى او روان شود پيش از سلام بشويد و برگردد و سلام دهد و قريب باين است صحيحه از ابان از زراره و غير اينها و شيخ حمل كرده است بر ترك سنتهاى تشهد و اين تاويل بسيار بعيد است و استبعادى ندارد كه حكم تشهد و سلام به اعتبار آن كه وجوب هر دو از سنت ظاهر شده است چنين باشد.

[اگر فراموش كنى تشهد را يا سلام را]

(و ان نسيت التّشهّد او التّسليم فذكرته و قد فارقت مصلّاك فاستقبل القبلة قائما كنت او قاعدا و تشهّد و سلّم)

و اگر فراموش كنى تشهد را يا سلام را و به خاطرت رسد وقتى كه از محل نماز بيرون رفته باشى پس رو بقبله كن خواه ايستاده باشى و خواه نشسته و سلام را به جا آور.

و همين مضمون در موثق كالصحيح يونس بن يعقوب منقول است و گذشت با احاديث ديگر و در صورتى كه بعد از سلام باشد محمول است قضا بر استحباب و احوط آنست كه ترك نكند و ظاهر اين اخبار استحباب سلام است اگر چه محتمل است كه واجب خارج باشد چون احاديث متواتره بلفظ امر وارد شده است.

و در موثق كالصحيح از ابو بصير منقول است كه شنيدم كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه مى‌فرمودند در شخصى كه نماز صبح كرده باشد و در دو ركعت يعنى بعد از آن كه بنشيند از جهت تشهد خون از بينى او روان شود پيش از تشهد حضرت فرمودند كه بيرون رود و بينى را بشويد و برگردد و نماز را تمام كند زيرا كه آخر نماز سلام است و حمل كرده‌اند بر آخر اجزاء مستحبّه.

و اما حديث حسن كالصحيح حسن بن جهم كه گفت سؤال كردم از حضرت ابو الحسن كه كاظم است يا رضا صلوات اللَّه عليهما از شخصى كه نماز