لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٣ - جمع بين دو سوره در نماز واجب

و در صحيح از منصور بن حازم منقولست كه گفت كه امر كرد حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه مرا كه معوذتين را در نماز واجب بخوانم.

و در حديث كالصحيح منقولست كه صابر گفت كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه امامت ما كردند و معوذتين را خواندند و فرمودند كه هر دو سوره از قرآنند و اما مخالفت فقه رضوى پس ممكن است كه حمل بر تقيه كنند از طرفين و اللَّه تعالى يعلم.

[جمع بين دو سوره در نماز واجب‌]

(و لا تقرن بين سورتين فى فريضة فامّا فى النّافلة فاقرن ما شئت)

و قران مكن بعد از حمد ميان دو سوره در ميان نماز واجب و اما در نافله هر چه خواهى قران كن بدان كه خلافى نيست و در نماز نافله و نماز كسوف كه قران در آن جايز است بلكه مستحب است و در بسيارى از مواضع مطلوبست مثل نماز هزار قل هو اللَّه عيد فطر و نماز دويست و پنجاه قل هو اللَّه در شب نيمه شعبان و صد قل هو اللَّه احد در شب نيمه شعبان و غير آن و بسيارى مذكور خواهد شد.

و اما در نماز واجب غير كسوف خلافست در حرمت و كراهت و مضمون عبارت صدوق در احاديث بسيار وارد شده است.

از آن جمله در حديث موثق كالصحيح منقولست از زراره كه حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه فرمودند كه مكروه نيست جمع كردن ميان دو سوره مگر در نماز فريضه و اما نافله پس باكى نيست.

و در صحيحه منصور مرويست كه در نماز واجب كمتر از يك سوره و زياده از يك سوره مخوان.

و در صحيحه محمد بن مسلم منقول است كه از احدهما صلوات اللَّه عليهما منقولست كه گفت سؤال كردم از آن حضرت از شخصى كه دو سوره را