لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٠٣ - كساني كه امامت نمىكنند

هست تا اينجا حكم نماز در عقب سنّيان بود.

و باقى در عقب شيعه و اگر در نماز نافله باشى و اقامه نماز گفته شود يا قد قامت الصلاة گفته شود پس نماز نافله را قطع كن و نماز فريضه را با عادل بگذار و اگر در نماز واجب باشى و اقامه گفته شود آن را قطع مكن و نقل كن نيّت را به نافله و دو ركعت سبك بكن و سلام بده و خود را به امام برسان پيش از ركوع مگر آن كه امام سنّى باشد و از او تقيه بايد كرد و نماز را قطع مكن اگر نافله باشد و نقل به نافله مكن اگر فريضه باشد و ليكن راه رو تا خود را به صف ايشان برسانى و با فاسق نماز كن پس چون به ركعت چهارم برخيزد مثلا و نماز تو تمام شده باشد تو نيز با او برخيز و تشهد و سلام را در حالت ايستادن به جا آور.

و اما اخبارى كه در اين باب وارد شده است پس در صحيح زراره منقول است كه گفت سؤال كردم از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه از نماز كردن در عقب سنّيان حضرت فرمودند كه نيستند نزد من الا بمنزله ديوارها چنانكه اقتدا به ديوار نمى‌توان كردن اقتدا به ايشان نمى‌توان كرد.

و در موثق كالصحيح از زراره منقول است كه گفت عرض نمودم به حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه با امام مى‌باشم و از قرائت فارغ مى‌شوم پيش از آن كه امام سنّى از قرائت فارغ شود حضرت فرمودند كه يك آيه را بگذار و تمجيد الهى بكن و ثنا بر خدا فرست و چون فارغ شود و آيه را بخوان و بركوع رو.

و در موثق كالصحيح از اسحاق منقول است از كسى كه از آن حضرت صلوات اللَّه عليه سؤال كرد كه من نماز مى‌كنم در عقب كسى كه اقتدا به آن نمى‌توان كرد پس اگر من از قرائت فارغ شوم و او فارغ نشده باشد چه كنم حضرت فرمودند كه تسبيح بگو تا فارغ شود.