لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٠١ - تأكيد بر سجده سهو

سنّت مؤكّد است بر هر مسلمانى كه آن را در عقيب فرايض به جا آورد تمام مى‌كنى باين سجده نماز خود را و خوشنود مى‌گردانى به آن پروردگار خود را يعنى ثواب عظيم كرامت مى‌فرمايد و فرشتگان را بشگفت در مى‌آورى از خود كه تعجب نموده خوشحال مى‌شوند به درستى كه چون بنده نماز كند و سجده شكر به جا آورد حق سبحانه و تعالى مى‌گشايد درهاى آسمانها را و حجابها را بر مى‌دارد از ميان بنده و فرشتگان و ممكن است كه حق سبحانه و تعالى فرشتگان را مأمور ساخته باشد به عبادت و به سبب آن نتوانند كه متوجّه احوال بنى آدم شوند چون حق سبحانه و تعالى رخصت دهد و متوجّه ايشان شوند گويا كه چون مانع برخاسته شد درها گشوده مى‌شود مجازا پس حق سبحانه و تعالى فرمايد كه اى فرشتگان من نظر كنيد بسوى بنده من كه به جا آورد نمازى را كه بر او واجب گردانيده‌ام.

و تمام كرد عهد مرا چنانكه در احاديث صحيحه گذشت كه هر كه نماز را به شرايط و حدود آن به جا آورد او را عهدى هست نزد حق سبحانه و تعالى كه بر خود لازم گردانيده است كه او را بيامرزد و عهد و پيمان مرا به جا آورد- سجده مى‌كند مرا به شكرانه اين نعمت كه انعام كرده‌ام بر او به آن كه توفيقش كرامت كرده‌ام.

اى فرشتگان او را چه بايد داد ملائكه گويند كه پروردگارا رحمتت را شامل حال او گردان، پس اللَّه تبارك و تعالى فرمايد كه ديگر چه بايد داد او را ايشان گويند كه بهشت را به او كرامت فرما، پس فرمايد كه داديم ديگر چه ايشان گويند پروردگارا كفايت كردن مهمّات او از دفع اعادى و بلاها و مصائب، پس حق سبحانه و تعالى فرمايد كه ديگر چه پس حضرت فرمودند كه هر چه هست از خوبيها فرشتگان همه را بگويند، پس حق تبارك و تعالى فرمايد كه ديگر چه فرشتگان گويند پروردگارا هر چه از خيرات كه مى‌دانستيم عرض نموديم ديگر