لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٠٧ - نماز مريض
باب صلاة المريض و المغمى عليه و الضّعيف و المبطون و الشيخ الكبير و غير ذلك
اين بابى است در بيان كيفيت نماز بيمار و كسى كه بيهوش باشد و عقلش زايل شده باشد و كسى كه ضعيف باشد و كسى كه علّت شكم داشته باشد و مرد پير و غير اينها چنانكه مفصّلا در ضمن اخبار مذكور خواهد شد.
[نماز مريض]
( «قال الصّادق صلوات اللَّه عليه يصلّى المريض قائما فان لم يقدر على ذلك صلّى جالسا فان لم يقدر ان يصلّى جالسا صلّى مستلقيا يكبّر ثمّ يقرأ فاذا اراد الرّكوع غمّض عينيه ثمّ سبّح فاذا سبّح فتح عينيه فيكون فتح عينيه رفع رأسه من الرّكوع فاذا اراد ان يسجد غمّض عينيه ثمّ سبّح فاذا سبّح فتح عينيه فيكون فتح عينيه رفع رأسه من السّجود ثمّ يتشهّد و ينصرف»)
كلينى مرسلا و صدوق تا مستلقيا به اسانيد كالصحيحه از آن حضرت صلوات اللَّه عليه روايت كردهاند كه فرمودند كه بيمار اگر تواند ايستاده نماز مىكند اگر چه تكيه كند بر ديوار يا آدم، و اگر قادر نباشد بر ايستادن نشسته نماز كند به دستور ايستاده و اگر قادر نباشد كه نشسته نماز كند بر پشت بخوابد و نماز كند بانكه تكبير احرام را بگويد بعد از آن قرائت كند، و اگر جهة ركوع چشمها را بر هم گذارد پس تسبيح بگويد و چون تسبيح ركوع را بگويد چشمها را بگشايد و چشمها گشودن سر بر داشتن از ركوع است و چون خواهد كه به سجود رود چشمها را بر هم گذارد و چون تسبيح بگويد چشمها را