لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٣٤ - سزاوار است كه امام رعايت كند حال ضعيفترين مأمومان را

نماز، بر تو باد كه سوره‌هاى قصير بخوان مثل سوره و الشمس و امثال آن و همين مضمون در صحاح ستّه واقع است خصوصا بخارى و ظاهرا صدوق نيز از ايشان روايت كرده است.

(و انّ النّبيّ ٦ ذات يوم يؤمّ اصحابه فيسمع [فسمع خ‌] بكاء الصّبىّ فيخفّف [فخفّف خ‌] الصّلاة)

و به درستى كه آن حضرت ٦ امامت اصحاب خود مى‌فرمودند و صداى گريه كودك را مى‌شنيدند و نماز را از آن جهت سبك مى‌فرمودند و بنا بر نسخه روزى از روزها آن حضرت ٦ نماز مى‌كردند صداى طفل را شنيدند و نماز را سبك كردند و اين مضمون صحيح ابن سنان است كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه حضرت رسول خدا ٦ نماز ظهر و عصر را كردند و سبك كردند دو ركعت را صحابه عرض نمودند كه يا رسول اللَّه آيا در نماز امرى حادث شد كه منسوخ شده باشد تطويلش مثلا حضرت فرمودند كه چه واقع شد عرض كردند كه دو ركعت را سبك كرديد حضرت فرمودند كه صداى گريه طفل را نشنيدى و ظاهرا چنان بوده است كه مادر اقتدا كرده بوده و طفل را بر زمين گذاشته او مى‌گريسته است حضرت زود كردند تا طفل را بر دارد و شير دهد و اين مضمون را نيز عامه در صحاح خود روايت كرده‌اند.

(و على الامام ان يقرأ قرائة وسطا لأنّ اللَّه عزّ و جلّ يقول‌ «وَ لا تَجْهَرْ بِصَلاتِكَ وَ لا تُخافِتْ بِها»)

منقول است در صحيح از عبد اللَّه بن سنان كه گفت به حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه عرض نمودم كه بر امام لازمست كه آن قدر بلند بخواند كه هر كه در عقب او باشد بشنود حضرت فرمودند كه بر امام است كه قرائت جهريه را ميانه بخواند نه بسيار بلند و نه بسيار