لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٩ - قراءة در نماز

سؤال كردند از كسى كه فاتحه نخواند در نمازش حضرت فرمودند كه نماز نيست او را گفتم كدام يك محبوبتر است نزد تو هر گاه ترسان باشد يا كارى داشته باشد سوره بخواند يا فاتحه حضرت فرمودند كه فاتحه الكتاب بخواند.

و در صحيح از زراره و در صحيح از محمد بن مسلم از احدهما صلوات اللَّه عليهما منقولست كه فرمودند كه حق سبحانه و تعالى ركوع و سجود را فرض گردانيده است در قرآن بامر بركوع و سجود، و قرائت سنّت است پس كسى كه قرائت را عمدا ترك كند نماز را اعاده كند و كسى كه آن را فراموش كند نمازش تمامست و بر او چيزى نيست.

و در صحيحين عامه نيز منقولست از حضرت سيّد المرسلين ٦ كه فرمودند كه نماز نيست كسى را كه فاتحه نخواند.

و در روايت ديگر منقولست كه آن حضرت ٦ فرمودند كه هر كه نمازى بگذارد و در آن نماز حمد نخواند آن نماز خدا جست و اين عبارت را سه مرتبه فرمودند يعنى ناتمام است ناتمام غرض آنست كه اين اخبار را يا غير اينها نقل كرده‌اند و مع هذا ابو حنيفه و جمعى جايز مى‌دانند كه ترجمه آيه را بخوانند با آن كه نقل نكرده‌اند كه حضرت سيد المرسلين ٦ يا صحابه يك مرتبه اقلا ترك كرده باشند.

و اما سوره پس خلافى است عظيم جمعى كثير قايلند بوجوب آن.

چون در حديث صحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقولست كه فرمودند كه در نماز فريضه قرائت مكن يك متر از سوره و نه به بيشتر از يك سوره.

و در حديث كالصحيح منقولست از يحيى همدانى كه گفت كتابتى نوشتم به خدمت حضرت امام محمّد تقى صلوات اللَّه عليه كه فداى تو گردم چه‌