لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٧٨ - شخصى كه فراموش كند در عقب امام كه تسبيح ركوع يا سجود را بگويد

مى‌خواند حضرت فرمودند اين چنين شخص آخر نماز را اول مى‌كند و اين مذهب ابو حنيفه است و جمعى از سنيان عرض نمودم كه پس چه كند حضرت فرمودند كه در هر ركعتى فاتحه مى‌خواند بدون سوره و اخبار ديگر گذشت.

(و سال عمّار السّاباطىّ ابا عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه عن رجل سها خلف الامام بعد ما افتتح الصّلاة فلم يقل شيئا و لم يكبّر و لم يسبّح و لم يتشهّد حتّى يسلّم فقال قد جازت صلاته و ليس عليه شى‌ء اذا سها خلف الامام و لا سجدتا السّهو لأنّ الامام ضامن لصلاة من خلفه)

و در موثق از عمّار منقول است كه گفت از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه سؤال كردم از شخصى كه سهو كند در عقب امام بعد از آن كه شروع كند و تكبير احرام را بگويد و بعد از آن هيچ چيز نخواند و تكبير و تسبيح و تشهد را نخواند تا سلام دهد حضرت فرمودند كه نماز او صحيح است و بر او چيزى نيست از تلافى و گناه هر گاه اقتدا به امام كرده باشد و دو سجده سهو نيز بر او نيست زيرا كه امام ضامنست نماز مامومان را يعنى هر گاه نماز امام صحيح است خواندن اذكار امام قايم مقام اذكار ايشان است در صورت نسيان و اين يك فايده است از فوايد نماز جماعت.

(و روى محمّد بن سهل عن الرّضا صلوات اللَّه عليه انّه قال الامام يحمل اوهام من خلفه الّا تكبيرة الافتتاح)

و در حسن كالصحيح از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقول است كه فرمودند كه سهوهاى مامومان را امام بر مى‌دارد مگر تكبير احرام را كه ركن است و بترك آن عمدا و سهوا نماز باطل مى‌شود و باقى اذكار را اگر ماموم سهو كند ذكر امام به جاى ذكر اوست چنانكه در حديث عمار گذشت و هم چنين ضامن قرائت ماموم است در جائى كه بر ماموم قرائت باشد خواه بر سبيل وجوب يا استحباب چنانكه گذشت.