لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٠٦ - هر كه ده نوبت پيش از طلوع آفتاب و ده نوبت پيش از شام اين تهليل را بگويد

تو در روز قيامت به آن خوبى كه ديگر مرا نخواهيد ديد و چون شب داخل مى‌شود آن نيز چنين مى‌گويد و احاديث بسيار بر اين مضمون وارد شده است.

[هر كه ده نوبت پيش از طلوع آفتاب و ده نوبت پيش از شام اين تهليل را بگويد]

(روى عبد الكريم بن عتبة عن الصّادق صلوات اللَّه عليه انّه قال من قال عشر مرّات قبل ان تطلع الشّمس و قبل غروبها لا اله الّا اللَّه وحده لا شريك له له الملك و له الحمد يحيى و يميت و هو حىّ لا يموت بيده الخير و على كلّ شى‌ء قدير كانت كفّارة لذنوبه فى ذلك اليوم)

و بسند موثق و بسند صحيح نيز منقول است از عبد الكريم كه آن حضرت فرمودند كه هر كه ده نوبت پيش از طلوع آفتاب و ده نوبت پيش از شام اين تهليل را بگويد كفّاره گناهان او باشد كه در آن روز كرده باشد، و در روايتى ديگر هر كه اين تهليل را در صبح و شام بگويد ده مرتبه ثواب كسى مثل او نباشد مگر كسى كه آن نيز اين تهليل را گفته باشد و بر اين مضمون احاديث بسيار وارد شده است، و در بعضى بعد از يحيى و يميت و يميت و يحيى نيز هست و ترجمه‌اش اينست كه نيست خداوندى بغير از اللَّه كه اسم ذات واجب الوجوديست كه مستجمع جميع كمالات است و حال آن كه واحد من جميع الوجوه است كه وجود او عين ذات اوست و وجوب وجودش بمعنى تاكد وجود است، و در اين معنى وحدت و غير اين كسى شريك او نيست، مر أو راست و مخصوص اوست پادشاهى، و مخصوص اوست حمد و ثنا زنده مى‌كند در حشر و مى‌ميراند در دنيا يا زنده مى‌كند در رحم و مى‌ميراند در دنيا و مى‌ميراند در قبر بعد از حيات و چون زمان آن حيات قليل است آن را ذكر نكردند صريحا اما از لفظ ضمنا مفهوم مى‌شود و باز در حشر زنده مى‌كند و او زنده‌ايست كه هرگز نمى‌ميرد و بدست اوست همه خوبيها يعنى او توفيق كرامت مى‌فرمايد و او بر همه چيز قادر و تواناست.