لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٦٣ - هر گاه ندانى كه دو ركعت نماز كرده يا چهار ركعت

باشى يا فعل كثير به جا آورده باشى.

و در صحيحه محمد بن مسلم مذكور است كه يك ركعت ديگر مى‌كند اگر پشت بقبله نكرده باشد و الّا اعاده مى‌كند نماز را و از موثقه سماعه ظاهر مى‌شود كه فعل كثير نكرده باشد و احوط آنست كه با فعل كثير و استدبار اين نماز را تمام كند و احتياطا اعاده كند.

[سلام آخر]

(و سال ابو كهمش ابا عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه عن الرّكعتين الاوليين فاذا جلست فيهما للتشهّد فقلت و انا جالس السّلام عليك أيّها النّبيّ و رحمة اللَّه و بركاته انصراف هو؟ قال لا و لكن اذا قلت السّلام علينا و على عباد اللَّه الصّالحين فهو انصراف)

و منقول است در قوى از ابو كهمش و مشتركست ميان سه مجهول كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از دو ركعت اول كه هر گاه بعد از آن بنشينم از جهت تشهد و در حالتى كه نشسته باشم بگويم السّلام عليك الخ آيا از نماز بيرون مى‌آيم حضرت فرمودند كه اگر بگويى السّلام علينا الخ از نماز بيرون مى‌آيى بدان كه اين حديث مجمل است محتمل است كه مراد او اين باشد كه السّلام عليك سلام است حضرت فرموده باشد كه نه بلكه السّلام علينا سلام است و احتمال دارد كه مرادش اين باشد كه اگر كسى عبارت اوّل را بگويد در تشهد اوّل عمدا نمازش باطل مى‌شود حضرت فرموده باشند نه بلكه عبارت ثانى مبطل است و بر اين مضمون احاديث ديگر وارد شده است و خواهد آمد پس اظهر آنست كه حمل بر اين معنى كنيم و اين لازم دارد معنى اوّل را.

[هر گاه ندانى كه دو ركعت نماز كرده يا چهار ركعت‌]

(و روى الحلبيّ عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه انّه قال اذا لم تدر اثنتين صلّيت ام اربعا و لم يذهب وهمك إلى شى‌ء فتشهّد و سلّم ثمّ صلّ ركعتين و اربع سجدات تقرء فيهما بأمّ الكتاب ثمّ تتشهّد و تسلّم‌