لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٣٠ - آداب نماز جمعه

مامومان رو به امام كنند در حالت خطبه چنانكه كالصحيح از على بن جعفر منقول است كه گفت سؤال كردم از برادرم حضرت موسى بن جعفر صلوات اللَّه عليهما از نشستن در جمعه و عيدين در وقتى كه امام خطبه كند چه كند رو به امام كند يا رو بقبله حضرت فرمودند كه رو به امام كند و نماز نكند تا امام از خطبه فارغ شود.

(و روى العلا عن محمّد بن مسلم عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه قال لا باس ان يتكلّم الرّجل اذا فرغ الامام من الخطبة يوم الجمعة ما بينه و بين ان يقام الصّلاة و ان سمع القراءة او لم يسمع اجزاه)

و به اسانيد صحيحه منقولست از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه فرمودند كه باكى نيست ماموم را كه سخن كند هر گاه امام از خطبه فارغ شود تا وقتى كه قد قامت الصلاة گفته شود و اگر بشنود قرائت را يا نشنود آن را مجزيست او را و ظاهرش آنست كه اهتمام در شنيدن خطبه بيش از نماز است و يا آن كه خطبه مثل نماز است كه مى‌بايد گوش دهند و سخن نگويند هر چند خطبه را نشنوند.

و در صحيح از بكر بن محمد منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از آباى خود از حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليهم روايت فرمودند كه آن حضرت فرمودند كه مردمان در روز جمعه سه منزلت دارند يكى شخصى است كه حاضر شود و در حالت خطبه دل را با خدا دارد و خاموش باشد و گوش دهد و پيش از امام داخل مسجد شود نماز اين مرد كفاره گناهان هفته او باشد با زيادتى سه روز چنانكه حق سبحانه و تعالى فرموده است كه هر كه حسنه كند او را ده مانند آن مى‌دهند دويم كسى است كه در نماز جمعه حاضر شود و سخن كند و دلش متوجه حق سبحانه و تعالى نباشد و متوجه‌