لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٥٥ - جلو افتادن از امام جماعت

حضرت امام رضا صلوات اللَّه عليه سؤال كرد يا مى‌كرد از شخصى كه نماز كرد در جانب شخصى و از جانب چپ امام ايستاد و امام نمى‌دانست تا آن كه دانست كه به او اقتدا كرده است چه كند و حال آن كه در نماز است و سخن نمى‌تواند كرد حضرت فرمودند كه او را مى‌كشاند به جانب دست راست، و در روايات وارد است از طرق عامه كه حضرت سيد المرسلين عبد اللَّه بن عباس را از پشت سر كشيدند به جانب دست راست چون عبد اللَّه بر دست چپ آن حضرت ايستاده بود، و صحيحه محمد بن مسلم نيز گذشت كه اگر مأموم يكى بوده باشد در دست راست او مى‌ايستد و اگر زياده از يكى بوده باشد، پشت سر مى‌ايستد و اين بر سبيل استحبابست على المشهور و روايات ديگر نيز وارد شده است بر اين مضمون و احوط آنست كه ترك نكند اين معنى را.

(و قال امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه كنّ [كان‌] النّساء يصلّين مع النّبيّ ٦ فكنّ يؤمرن ان لا يرفعن رءوسهنّ قبل الرّجال لضيق الازر)

صدوق بسند حسن كالصحيح از قداح روايت كرده است از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از پدرش صلوات اللَّه عليهما از آن حضرت صلوات اللَّه عليه كه زنان با حضرت سيد المرسلين ٦ نماز مى‌كردند حضرت فرمودند كه زنان پيشتر از مردان سر از سجده بر ندارند چون چادرهاى زنان تنگ بود اگر ايشان پيشتر سر بر مى‌داشتند مردان روى ايشان را مى‌ديدند تا آن كه جمعى بقصد ديدن ايشان در صف پيش از صف زنان مى‌ايستادند و جمعى به سبب تقوى پيشتر مى‌ايستادند كه مبادا نظر ايشان بر روى زنان افتد تا آن كه حق سبحانه و تعالى اين آيه را فرستاد كه‌ وَ لَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَقْدِمِينَ مِنْكُمْ وَ لَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَأْخِرِينَ‌ يعنى بتحقيق كه ما مى‌دانيم نيّات جمعى را كه پيش مى‌روند از روى تقوى و مى‌دانيم نيّات فاسد جمعى را كه پس‌